l'écrivain ordinaire

and as the sun set behind me, I planted my feet in the sand
today I dreamt of a distant land, the land where my heart resides
or does it not?
my heart resides in every place, except for home
I miss the city with the tall buildings,
the boats that get you across,
the blue sunsets.
I miss the places I've never been
I will get on a train and listen to the tumbled sea
throwing my arms around Venice
remember all the times we got lost?
I always was the crazy explorer, the map to every place we went
Wanderlust.
mingle with the people, eat good food
so I listened to what the rain had to say.
the white beaches came to me as I watched the falling stars
for the first time.
I speak all your tongues
buried treasure you'll always find, have you not looked carefully?

I will cross deserts, search far and wide
for that which will make my soul shiver.






dedicated to all my travel companions and to the ordinary writer.

Μιεχ.

Εγώ στην δυστυχία μου δεν έβαλα σιρόπι
κι όταν σαστίζω μια στιγμή όπως η αντιλόπη
φροντίζω για τα βήματα να 'ναι συντονισμένα
ξεφεύγω απ' τις παγίδες σου και έρχομαι σε σένα

Κι αν είμαι εγωκεντρικός
εγώ είμαι ολόκληρος μωρό μου
γι' αυτό μπορώ και σ' αγαπώ
σαν εαυτό μου
Δεν είσαι τ' άλλο μου μισό
εγώ μισώ ό,τι χωρίζει
είσαι το άλλο μου εγώ
αυτό που γουργουρίζει

Όταν τα πήρες κι έφυγες, εγώ έφυγα μαζί σου
πιστός στην απιστία σου, κουφός στην προσευχή σου
Μην περιμένεις άδικα, να κλάψω ή να ελπίζω
ή να πληρώσω ό,τι αγαπώ, αφού διπλά το αξίζω

Κι αν είμαι εγωκεντρικός
εγώ είμαι ολόκληρος μωρό μου
γι' αυτό μπορώ και σ' αγαπώ
σαν εαυτό μου
Δεν είσαι τ' άλλο μου μισό
εγώ μισώ ό,τι χωρίζει
είσαι το άλλο μου εγώ
αυτό που γουργουρίζει