Love me, love me!

The second time you fall in love with someone, you’re going to feel so relieved. When you get your heart broken for the first time, you can’t imagine loving someone else again or having someone else love you. You worry about your ex finding love before you do, you worry about being damaged goods. And then it happens. Someone else loves you and you can sleep well at night.
The second time you fall in love with someone, it’s going to feel different. The first time felt like a dream almost. You were untouched, untainted by anyone. You accepted love with wide open arms and desperation. “Love me, love me, love me!” So you did. And then it fell apart and left you shocked to the core. You realized that people could be cruel and break your heart. You realized that people could stop meaning the sweet things they said to you just yesterday. So when you go into it again, you’re going to keep in mind everything that you’ve learned. You’re going to say, “Love me, love me, love me…until you don’t. In which case, I would like some advance warning. Thanks!”
The second time you fall in love with someone, you’re going to compare it to your first love. That’s okay. That’s natural. You’re going to be studying the new love with judgement and wariness. “My ex never liked broccoli. Why the hell does this one eat so much broccoli?!” Discovering that you have the ability to love multiple people who are different and feel different is initially very jarring. Loving an unfamiliar body will leave you disoriented and in dire need of a map. That’s okay too. That’s to be expected. Just ask the new love for directions.
The second time you fall in love with someone, you’re going to suffer from a bout of amnesia. You’re going to poke and prod at your lover’s body and be like, “Wait, how do I do this again? How do I love you? I think it starts with us having a moment together in some coffee shop, right?” It’s going to feel scary at first. Falling in love is sort of like riding a bike though. You never really forget.
The second time you fall in love with someone, you’ll be a more sane person. Your first love is when you get all of your insanity out. You behave like an insane monster because your mind is freaking out about all these new powerful feelings. By the second time, however, you have an idea of what works and what doesn’t. It’s by no means perfect. The insanity will make a cameo at some point. “Peek a boo. I’m here! Hope you didn’t forget about me!” But you can usually shoo it away after a while.
The second time you fall in love with someone, you will hopefully have better sex. Do not quote me on this. (ha!)

The second time you fall in love with someone will still be exciting and you might even talk about moving in together or marriage. It will feel more “adult.” You have no idea what adult love actually is but you think it involves making coffee for each other in the morning and maybe even getting a dog. “This is my dog, Xan. I got him with the second person I fell in love with because that’s what you do! The first person I was in love with would’ve killed a dog.”
The second time will not be the first time. The first time is an insane magical life gift that you can never reclaim. But that’s okay. The second time is more real anyway. The second time can involve some amazing love.

Source: ( x )

-miss you.
-more.

have you

ever felt someone's very existence pulling you so close that you even forget how to breathe?

What was that called again?

The lady was talking but I couldn't really listen to what she was saying. Everything around me was a blur and there were only some distant buzzing sounds. Some music? I danced a little bit to the tune, I liked it. So many colours around! But this time they failed to distract me.

I was glad you were paying close attention to her and not to me because my jaw kind of dropped slowly to the floor when I was looking at your face.
You...smiled. *insert starry-eyed racoon*
And it felt really really really warm inside.
Actually-it's been a long time since I felt so safe. 

Yes, I'm having trouble  letting my guard down but hey-it's so damn worth it. I promise I'll open up now.

(for some reason this song popped in my head.)

(｡´ ‿｀♡)

Η ομορφιά βρίσκεται εκεί που δεν την περιμένεις.
Ξαφνικά συμβαίνει μια συμπαντική συνάντηση, κι εκεί που όλα είχαν τόνους του γκρι*, εμφανίζονται παντού ουράνια τόξα.

Εσύ έχεις ζήσει ποτέ σε όνειρο στην πραγματική σου ζωή; Στον ξύπνιο σου δηλαδή;

-

Εσύ έχεις ζήσει ποτέ πραγματικά σε ένα όνειρό σου; Στον ύπνο σου δηλαδή;

Τελευταία όλα μου φαίνονται σουρεάλ. Οι καταστάσεις, οι συναντήσεις και οι άνθρωποι. Πολύ συχνά, εδώ και κανένα δίμηνο-τρίμηνο, όταν βρίσκομαι με κάποιον/κάποιους στο ίδιο μέρος, αναγκάζομαι καμιά φορά να αναρωτηθώ για ένα νανοσεκόντ αν όντως βρίσκομαι εκεί. Την ακριβώς επόμενη στιγμή απλά επανέρχομαι στην πραγματικότητα. Ακούγεται πολύ μπερδεμένο ακόμα και για μένα -__-" Αλλά ένιγουεηζ, δεν είναι αυτό το θέμα.

Ποιο είναι το θέμα; Η Δάφνη είναι ευτυχής και προσπαθεί να ανοιχτεί και να μην είναι καχύποπτη προς όλους! Ποιος να το πίστευε.

Βρήκε κι ένα μυαλό σαν το δικό της αλλά πολύ πιο χμμμμμ ανεπτυγμένο θα έλεγα 
(°◡°♡).:｡ εκεί μέσα αυτό το μυαλό έχει όλα όσα ήθελε ποτέ να κάνει αλλά δεν έβρισκε ποτέ κάποιον να της τα εξηγήσει-και ταρατατζούμ! Αφίχθη από το πουθενά.

Σήμερα έζησα ένα όνειρο σε μια σκοτεινή αίθουσα προβολής. Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω γιατί. Ίσως να φταίει και η κούραση.

Α!

Valtari. Αχ βαχ. Εκτός από τον ύπνο που με πήρε σε κάποια φάση, με πήραν και τα ζουμιά 2-3 φορές. Για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά. Κατάρα! Είμαι μια παλιοσυναισθηματική.

υ.γ.: χέρια πλεγμένα. σνιφ

*καμία απολύτως αναφορά στο αηδιαστικό κατασκεύασμα επονομαζόμενο 50 Αποχρώσεις του Γκρι.

been listening to this all afternoon
oh wait
it's 11.28
shit
I hate that time passes by so fast when you're upset.

I would die for you.
Who would you die for?
If anyone?

!

Maybe in a rush of words they’ll say something arbitrary that for some reason makes your stomach smile, you know, tickles you in ways that a copy paste publish poem can’t.

(ily)

{4}

{6}

είχα ξεχάσει

πώς είναι
να θες
να τα δώσεις όλα σε κάποιον.

“Do you understand that I love you?”
And I said “Yes” because loving someone is helping them when they get into trouble, and looking after them and telling them the truth.

υπόσχομαι.

xx

need

I suppress my own needs because they are wrong. I can never fall in love with the right person can I?

τύψεις.

''Θέλω να μιλήσουμε''. Αυτή η μικρή πρόταση που έχει τη δύναμη να φέρεις ξανά στο μυαλό κάθε τι λάθος που έχεις κάνει σε όλη σου τη ζωή.

Αχ :-(
Οι λάθος χειρισμοί. Το μεγαλύτερό μου λάθος. Πάντα. Θα μου πεις, ήμουν πιο μικρή. "Άμαθη". Ήμουν ερωτευμένη. Ήδη... Με κάποιον που δε το άξιζε. ΝΑΙ. Πια έχω τη δύναμη να το παραδεχτώ κανονικά. ΔΕΝ ΑΞΙΖΕ, αισθάνομαι λες και πέταξα 2 χρόνια της ζωής μου στον κάλαθο αχρήστων. Τελοσπάντων, τα'χουμε πει αυτά.

Remember when we went out
and the night was perfect forever
and we wanted the songs
to never end
but it all ended
and we ended up here
how the fuck did we end up here?
where are we?
I love you
Unknown writer

δε σ'αγαπώ πια αλλά κάποτε αυτό σκεφτόμουν.

ΕΝΑ ΠΡΑΜΑ είχα την ευκαιρία να κάνω σωστά πριν 2 χρόνια κι αυτό το σκάτωσα. Βέβαια τώρα δεν έχει σημασία, ίσως, λέω ίσως, μπορεί να υπάρξει μια καινούργια αρχή. Αν και είναι λίγο νωρίς... δεν ξέρω. Θα δείξει. 

Γαμώτο!! Γαμώ και την πλύση εγκεφάλου. Μετανιώνω. 
Αλλά 90% δε φταίω εγώ για όσα έγιναν. 
Το καλό μ'αυτή την ιστορία είναι ότι συνειδητοποίησα πράγματα για τον εαυτό μου και έμαθα πώς λειτουργούν ακόμα και τα χειρότερα άτομα μέσα στις ανθρώπινες/ερωτικές σχέσεις. Ένα από τα ουκ ολίγα άσχημα αποτελέσματα αυτού του μπλεξίματος είναι ότι έγινε καχύποπτη. Υπερβολικά καχύποπτη και ζηλιάρα. 
Ο κοινωνικός κύκλος άρχισε να κλείνει πιο πολύ. Άτομα που δεν χρειάζονταν ή δεν είχαν αποδείξει την αξία τους, απομακρύνθηκαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Θα μου πεις, μα πώς μπορείς να λες ότι κάποιος δε χρειάζεται; Τι είναι, σκουπίδι; Όχι δεν είναι σκουπίδι. Αλλά όταν εκείνος σου έχει φερθεί σαν σκουπίδι, τότε έχεις κάθε δικαίωμα να είσαι όσο αυστηρός θέλεις με τη συμπεριφορά σου.
Και βασικά, άμα ο άλλος σε πετάει συνέχεια και σε παίζει σα μπαλάκι πινγκ πονγκ ή τελοσπάντων όπως παίζει το πουλί του, τι να τον κάνεις; Βρες τη δύναμη και διώχτονε, προπαντός από το μυαλό σου που έχει παπαριάσει από τα πολλά μέλια... 
(μακάρι να είχα κάποιον να μου το πει αυτό πριν από καιρό. μακάρι)

πι.ες: γειαααα ήθελα να σου πω ότι είσαι το πλέον σημαντικότερο άτομο στη ζωή μου και σε αγαπώ και συγγνώμη αν φαίνομαι κρίπι επειδή σου φτιάχνω πράματα όλη την ώρα αλλά δε μπορώ πρέπει να στο δείξω ότι με βοηθάς πολύ και αυτά

teardrop

Lately, I've been thinking about you so damn much.

I have this... this unfulfilled feeling inside me.

not just sex.

it's... it's basically everything.

you... are everything. 

Why??

How come I realise this NOW?

But DAMN. I'm having too much trouble trying to express this. 

And will it be a good thing? Are you still feeling the same?

Father, I won't make it .

Για δες....

"ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ."

Μεγάλη αλήθεια.
Όταν είσαι ερωτευμένος,το διαφορετικό το αγνοείς.
Ο ανεκλπήρωτος έρωτας,βασίζεται στο παιχνιδι της θέλησης.
Βλέπουμε ό,τι θέλουμε να δουμε,φτιάχνουμε τον άλλο όπως θέλουμε να τον δούμε,βρίσκουμε τα κοινά μας μαζί του,ταυτιζόμαστε.Θέλουμε να ταυτιστούμε.
Κι αυτό το ονομάζουμε αγάπη.
Αξίζει,ακόμα κι ας βασίζεται όλο στη θέληση.
Ακόμα κι αν ο ένας από τους δυο βλέπει μόνο τις διαφορές. 

"ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΣ ΑΝΤΙΟ."

-Ακόμα Αθήνα;

             (σ'αγαπώ- σ'αγαπώ- σ'αγαπώωω)

-Φεύγω για διακοπές αύριο!

-Α,τέλεια,επιτέλους.

            (τι; πού πας; 

             πω,και τώρα που φεύγεις πως θα ξέρω τι κάνεις,
              με ποιες θα γκομενιάζεις κλπ;

              ε,ρε πούστη.)

    Σου χρειαζόταν.

               (μαλάκα)

    Κι εγώ την κάνω σε λίγο.

           (αλλά, χέστηκες...χαμένε.)

 -Μια χαρούλα,θα κάνεις και μπανάκια.

-Ναι,ναι!

           (ναι,πως.και δε θα σε σκέφτομαι και καθόλου.)

-Τα λέμε από φθινόπωρο!

-Ναι,ρε!

        (χαμόγελο καρφιτσωμένο στα αφτιά,κατάρες για στυτικές πτώσεις)   

     Να περνάς καλά!

        (μην τυχόν και περάσεις καλά-γαμώτογαμώτογαμώτο.)

-Ελα να σε φιλήσω!

  *Σμουτς*
        (Σνιφφφ/Γκκκκκρρ...)

 Μη μου πείτε πως δεν το νιώθετε. 

Πηγές: ( x ) ( x )

τυφώνας σκέψεων

μετανιώνεις για ένα κάρο πράματα, δεν ξέρεις τι αισθάνεσαι, δεν ξέρεις τι (να) κάνεις, θυμώνεις, στενοχωριέσαι, κλαις, πίνεις, σου λείπουν οι φίλοι, σου λείπει το να'χεις δίπλα κάποιον να τα λες όλα, σου λείπει η ηρεμία, όλο καταιγίδες, πεινάς, σιχαίνεσαι τους ανθρώπους, αποφεύγεις το έξω, μετά σου λείπει η πόλη, ζωγραφίζεις σκοτεινά πράγματα.


και μέσα σε όλα αυτά, βρίσκεσαι κάποια στιγμή στο μάτι του κυκλώνα-ηρεμείς.
ένα όνειρο που παντού έχει ήλιο, και παντού βρίσκεται εκείνος. πόσο όμορφος είναι στον ήλιο... τα μαλλιά κάτω. συνέχεια παραμερίζει τις μπούκλες. 
τόσα όνειρα βλέπω, είναι τα μόνα που θυμάμαι.


τελικά, ισχύει: ο έρωτας με έρωτα περνάει.

thirst to nullify / eye for an eye

I'm starting to believe that I was some kind of deity of destruction in my previous life. Constantly lusting after attention, sacrifices, bloodshed. Craving revenge. Lurking in the shadows, itching to see people who have hurt me suffer. Eager to cause crippling pain. Annihilator. Slayer. Unstoppable force that causes havoc. Master of fucking things up on purpose.Don't even care to clean up my mess afterwards. Why sould I? I'm trying to make them hate me anyway. All of them. They need to pay for what they did. That's what I was am, a vengeful spirit.

I don't believe in morality anymore, especially when it comes to romance. We are all animals, no more than talking animals, our primary needs still being to fuck and eat. No one can convince me to think differently. Above all, I am stubborn as shit.

I have often considered myslef bipolar. 
Wanting to see people I love smile and gladly giving out happiness, but craving to watch idiots suffer. Well *shrugs* what can I say. If you don't hurt me, my bad self will never come out.

FYI, I consider staying silent a form of lying, and therefore hurting my feelings. Meaning, staying silent in critical situations, not parttaking, behaving in a completely neutral (indifferent much?) way.



In other news, good drumming

Νιώθω τόσο μόνη και προδομένη, πιο πολύ από κάθε άλλη φορά. Μπερδεμένη, χαμένη, κουρασμένη, νυσταγμένη, πεινασμένη. Πεινασμένη κυρίως για λίγη προσοχή....
Νιώθω σα μικρό τσουρομαδημένο γατί παρατημένο σε μια γωνίτσα ενός στενοσόκακου. Κάποιοι μου πετάνε τα αποφάγια τους, μαζί και μερικές ρανίδες προσοχής.
Αχ ευτυχώς... υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι περαστικοί, με παίρνουν αγκαλιά, εμένα το μικρό γατί, και μου δίνουν ένα μεγάλο πιάτο φαϊ γιατί νοιάζονται για μένα. Και μετά μου χαϊδεύουν το κεφάλι κι εγώ γουργουρίζω ευτυχισμένα...
Μια μέρα θα σας το ανταποδώσω όπως σας αξίζει. Και σε όσους με έριξαν σε μαύρη κατάθλιψη και σε όσους με βγάζουν από αυτή.

θυμάμαι που μου είχε πει ο Σωτήρης ότι είχε δει ότι το ανέβασα... σπέσιαλ κομμάτι για τον κύριο Σωτήρη που μας βλέπει από κει

:'(

Εγώ τι προσπαθώ; Πες μου, τι;
Να κολλήσω τα σπασμένα; 
.....
Αφού είναι σπασμένα... Όση κόλλα και να βάλεις πάλι ΣΠΑΣΜΕΝΑ θα μείνουν.
Αλλά θα μου πεις, παιδί δεν είμαι ακόμα; Κι εγώ σαν τα παιδάκια κάνω, που τους σπάει το αγαπημένο τους παιχνίδι, και προσπαθούν με κάθε τρόπο να το επανορθώσουν. Χαχ, εγώ παίζω με λίγο πιο επικίνδυνα παιχνίδια βέβαια, πορσελάνινα, ας πούμε. Το πρόβλημα είναι ότι με παίζουν κι αυτά. -_-
Και να πεις ότι δεν έπαιξα και με άλλα παιχνίδια... Κανένα παιχνίδι δεν είναι σαν το πρώτο όμως.