I don't like food.

I love it.

τσακωμοί εν έτη 2010, νοσταλγία και λοιπά

καταρρέεις, γιατί διαβάζεις πράγματα που ειπώθηκαν πριν 2 χρόνια και δεν τα θυμόσουν. σοκ. δε το χειρίστηκες καθόλου καλά. μα πώς θα μπορούσες έτσι κι αλλιώς; τώρα είσαι πιο ώριμη. και τώρα μαλακίες κάνεις, αλλά όχι σαν τότε. όχι τόσο μεγάλες. 

και εγώ προσωπικα έχω ως hobby να παίζω μαζί σου

σας

με τους ανθρώπους

so what

τωρα το κατάλαβες

εμένα μαρέσει να βασανίζω ανθρώπους

θέλω να βλέπω τις αντιδράσεις

να τους τσιγκλάω

να τους χειρίζομαι

αυτή είναι η τρέλα μου

>>και μετά

άντε θα βγούμε γτ πεινάω

και οι ατέλειωτες βδομάδες που πέρασες πιστεύοντας ότι είσαι ένα άχρηστο σκουλήκι που δεν πρόκειται να διορθωθεί ποτέ και μονίμως φυγοπονεί. ενώ πίσω από την πλάτη σου παίζονταν ένα κάρο διαφορετικά παιχνίδια. 

και η μόνιμη φράση ότι δεν έχεις αρχίδια.

κι όταν απόκτησες αρχίδια, έγινες σκύλα. κατάλαβες; 

μπαίνεις αμέσως στον πειρασμό να τα κάνεις όλα πουτάνα, να αρχίσεις να στέλνεις διάφορα σε διάφορους, φταίνε-δε φταίνε σε κάτι. να καταστρέψεις, να αφήσεις την οργή να σε καταπιεί.

αλλά τελικά την καταπίνεις εσύ γιατί έχεις μάθει να κατεβάζεις το διακόπτη.

....

άντε και στο διάολο όμως. 

"Ο έρωτας.. Ω,ναι! Ο έρως, ο σημαντικός αυτός φίλος μας, είναι κοντά μας μόνο γύρω στο τρίμηνο. Μετά μας παρατά και φεύγει. Ένας από τους δυό σε μια σχέση δε θα υπάρξει παραπάνω από κάνα τρίμηνο ερωτευμένος. Ο άλλος μπορεί όσο θέλει, όμως ένας από τους δύο στερεύει. Αυτό είναι κακό δηλαδή τώρα; Και μετά το τρίμηνο τι κάνεις; Πας στον επόμενο/-η;


Επίσης, πόσο εύκολο είναι να αγαπήσεις; Αγαπάς ποτέ; Κι αν ναι πόσο εύκολα;
Μπορείς να μείνεις εσύ, μόνος με τον εαυτό σου; Μόνος αντιμέτωπος με τα λάθη σου.
Να πάψεις να ερωτεύεσαι για να ξεχάσεις τα λάθη σου;"


-- έγραψε, πριν από 2-3 χρόνια.

τυφώνας σκέψεων

μετανιώνεις για ένα κάρο πράματα, δεν ξέρεις τι αισθάνεσαι, δεν ξέρεις τι (να) κάνεις, θυμώνεις, στενοχωριέσαι, κλαις, πίνεις, σου λείπουν οι φίλοι, σου λείπει το να'χεις δίπλα κάποιον να τα λες όλα, σου λείπει η ηρεμία, όλο καταιγίδες, πεινάς, σιχαίνεσαι τους ανθρώπους, αποφεύγεις το έξω, μετά σου λείπει η πόλη, ζωγραφίζεις σκοτεινά πράγματα.


και μέσα σε όλα αυτά, βρίσκεσαι κάποια στιγμή στο μάτι του κυκλώνα-ηρεμείς.
ένα όνειρο που παντού έχει ήλιο, και παντού βρίσκεται εκείνος. πόσο όμορφος είναι στον ήλιο... τα μαλλιά κάτω. συνέχεια παραμερίζει τις μπούκλες. 
τόσα όνειρα βλέπω, είναι τα μόνα που θυμάμαι.


τελικά, ισχύει: ο έρωτας με έρωτα περνάει.

πρασινομάτη μου,

θέλω να περάσει αυτό το καλοκαίρι σύντομα, να κάνω όμορφες διακοπές, να δω καινούργια μέρη, να αγαπηθώ και να αγκαλιαστώ με φίλους, να το ρίξω και λίγο στην κραιπάλη, να χορέψω, να γνωρίσω ανθρώπους. 

μέχρι τώρα το καλοκαίρι μου είναι πανέμορφο. αισθάνομαι ότι δεν έχω ξαναπεράσει καλύτερα. 

βάζω τις στενοχώριες στην άκρη.

απλά πράγματα-θάλασσα, φαί, χορός και συζητήσεις με αγαπημένους.

αναμνήσεις από τα σχολικά χρόνια- τώρα που μεγαλώσαμε και λίγο. πόσα συνέβησαν μέσα σε 2 χρόνια;!! αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία, πρασινομάτη μου. τι λέω κι εγώ τώρα. ίσως κάποτε τα πούμε, ποτέ δεν ξέρεις. 

ήθελα να σου πω πως θα'θελα να βγούμε-να δούμε μια ταινία με σουπερ-ήρωες, να φάμε κανα ποπκορν, να πάμε στο Cake να φάμε γλυκάκια, που σ'αρέσουν, και μετά να περπατήσουμε άσκοπα με ice tea στο χέρι. σ'αρέσει το Arizona Tea; έχεις δοκιμάσει; να δοκιμάσεις πάντως, αφού σ'αρέσει το τσάι. απ'ότι έχω δει ταιριάζουμε στα φαγιά και στα ποτά :-) ούτε συ πίνεις καφέ. άσχετο. θέλω λοιπόν όπως κάνουμε την άσκοπή μας βόλτα να σ'έχω δίπλα μου και να σου λέω βλακείες, ό,τι μου κατεβαίνει στο μυαλό. και να μου λες κι εσύ τα δικά σου.

και να πέφτει ο ήλιος πάνω στα μαλλιά σου. και τα μάτια σου.

και μετά να γελάς. 

κι εμένα άσε με να λιώσω εκειπέρα! 

thirst to nullify / eye for an eye

I'm starting to believe that I was some kind of deity of destruction in my previous life. Constantly lusting after attention, sacrifices, bloodshed. Craving revenge. Lurking in the shadows, itching to see people who have hurt me suffer. Eager to cause crippling pain. Annihilator. Slayer. Unstoppable force that causes havoc. Master of fucking things up on purpose.Don't even care to clean up my mess afterwards. Why sould I? I'm trying to make them hate me anyway. All of them. They need to pay for what they did. That's what I was am, a vengeful spirit.

I don't believe in morality anymore, especially when it comes to romance. We are all animals, no more than talking animals, our primary needs still being to fuck and eat. No one can convince me to think differently. Above all, I am stubborn as shit.

I have often considered myslef bipolar. 
Wanting to see people I love smile and gladly giving out happiness, but craving to watch idiots suffer. Well *shrugs* what can I say. If you don't hurt me, my bad self will never come out.

FYI, I consider staying silent a form of lying, and therefore hurting my feelings. Meaning, staying silent in critical situations, not parttaking, behaving in a completely neutral (indifferent much?) way.



In other news, good drumming