the fuck?

ίσως είμαι απλά μια παθέτικ attention whore!

Νιώθω τόσο μόνη και προδομένη, πιο πολύ από κάθε άλλη φορά. Μπερδεμένη, χαμένη, κουρασμένη, νυσταγμένη, πεινασμένη. Πεινασμένη κυρίως για λίγη προσοχή....
Νιώθω σα μικρό τσουρομαδημένο γατί παρατημένο σε μια γωνίτσα ενός στενοσόκακου. Κάποιοι μου πετάνε τα αποφάγια τους, μαζί και μερικές ρανίδες προσοχής.
Αχ ευτυχώς... υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι περαστικοί, με παίρνουν αγκαλιά, εμένα το μικρό γατί, και μου δίνουν ένα μεγάλο πιάτο φαϊ γιατί νοιάζονται για μένα. Και μετά μου χαϊδεύουν το κεφάλι κι εγώ γουργουρίζω ευτυχισμένα...
Μια μέρα θα σας το ανταποδώσω όπως σας αξίζει. Και σε όσους με έριξαν σε μαύρη κατάθλιψη και σε όσους με βγάζουν από αυτή.

κατάθλιψη αλέρτ

Το πιθανότερο είναι να τελειώσω τη σχολή μου 1 χρόνο μετά τους συμφοιτητές μου. Μπορεί και πιο μετά. Έχασα σχεδόν 2 χρόνια έτσι. Κι ακόμα χάνω.
Δεν ξέρω. Αυτό δεν ήθελα να σπουδάσω; Εγώ, η καλλιτεχνική φλέβα; Μου λένε όλοι, μα έχεις ταλέντο. Ναι... καλά. Μάλλον το λένε για να μην πάθω κατάθλιψη και τα παρατήσω τελείως. Αφού δεν είμαι καλή στη γραφιστική. Ε οκ, κάνω καλά κόμικς. Πφ και; Είναι κάτι που σίγουρα δε θα μου βρει δουλειά. Υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που μου αρέσουν και θέλω να κάνω, αλλά πρώτον μάλλον θα τα παρατούσα κι αυτά στη μέση, και δεύτερον ήδη άρχισα κάτι,  ήδη μπήκα σε μια σχολή, δε μπορώ να την παρατήσω,  να ξαναδώσω εξετεάσεις και να πάω κάπου αλλού. Out of the question.
20 χρονών πράμα και ήδη γίνομαι βάρος στην κοινωνία.
Ονειρεύομαι να σπουδάσω γλωσσολογία ή σημειολογία στην Ιαπωνία. Είναι εφικτό αλλά είμαι σε άσχετη σχολή. Τι θα πρωτοκάνω; Αυτό που κάνω δε με ικανοποιεί πια. Ούτε είμαι καλή σ'αυτό. Καλύτερα να το αφήσω στους καλύτερους. Ίσως δε μου αρέσει ο δριμύς ανταγωνισμός. Τι να πω.

Και μετά από την απόρριψη -από ανθρώπους, καθηγητές,διαγωνισμούς- που έφαγα, και σιγά την πολλή απόρριψη δηλαδή, δεν έχω όρεξη να προσπαθήσω πια.
Ναι ρε ξέρω. Μα ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για να σηκώνεται πάνω και να προχωράει μπλα μπλα μπλα 
Ψάχνω να βρω κάποιον ή κάτι να πιαστώ. Ντρέπομαι να γίνω κι άλλο βάρος σε κάποιους ανθρώπους ή στην οικογένειά μου. Ντρέπομαι να μιλήσω ανοιχτά σε κάποιον.

Ψυχολόγο και γρήγορα -___-

Η δημιουργός χαιρετίζει όποιον τύχει να διαβάζει αυτό το έκτρωμα μπλογκ αυτή τη στιγμή.

BSOD γιατί προσπάθησα να απεγκαταστήσω τα λίνουξ μόνη μου

γολγοθάς ασυνεννοησίας

unhappy with my choices,  unhappy with my feelings, unhappy with my university, unhappy with my nonexistent and rotten relationship(s), unhappy with all the people who keep letting me down, unhappy with myself cause I keep trusting them.

unhappy γιατί αυθυποβάλλομαι και βάζω τον εαυτό μου να βλέπει πράγματα που με κάνουν να υποφέρω. λίστες ολόκληρες από πράγματα. και αν δεν τις τελειώσω, αν δεν ρίξω στον ωκεανό μέχρι και την τελευταία ρανίδα συμπάθειας προς τον κόσμο, δεν σταματάω.

happy, I thnik I made a new friend.

what am I supposed to do? nothing is interesting anymore. not even food.

τα ίδια μέρη, οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιες καφετέριες, οι ίδιες πονεμένες βόλτες στο κέντρο.
δε ξέρω πόσο καιρό θα μου πάρει να γιάνω.

this is going to be my worst summer ever. great, I can't wait for it to come. And fucking go away.
Μισώ το καλοκαίρι. Με κάνει να αισθάνομαι ανεπαρκής, άχρηστη, χοντρή και προβληματική.

θυμάμαι που μου είχε πει ο Σωτήρης ότι είχε δει ότι το ανέβασα... σπέσιαλ κομμάτι για τον κύριο Σωτήρη που μας βλέπει από κει

καλό ψόφο

(ο τίτλος ταιριάζει και στις σημερινές εκλογές αλλά το κείμενο δεν έχει καμία σχέση μ'αυτό. :D καλή σας ψήφο)

Βγάζεις βιαστικά συμπεράσματα για τους πάντες. Είτε ενθουσιάζεσαι και καυλώνεις είτε τον ρίχνεις τον άλλο στα σκουπίδια. Αλλά έξω! Έξω είσαι κύριος. Που λέει ο λόγος δηλαδή. Υποκρισία. Προσποίηση. Για να βγάλεις τον καλύτερο εαυτό σου. Για να δείξεις ότι δεν είσαι αδύναμος και εγωιστής. Πάνω από όλα αδύναμος... Για να μη δείξεις αυτά που σκέφτεσαι πραγματικά. Για να μη δείξεις πόσο μόνος αισθάνεσαι. Είσαι στ'αλήθεια τόσο ανεπαρκής και εγωιστής και θέλεις να επαναπαύεσαι σε αυτά που (πιστεύεις ότι) έχεις; "Θα διορθωθώ." Ναι. Το ακούσαμε και αυτό. Χαχ. Μήπως, λέω μήπως παίζει και λίγη ζήλεια επειδή εγώ είμαι πιο πολύπλευρη από σένα; Μήπως επειδή έχω παρέες; Μήπως θες να τα έχεις και όλα δικά σου; (κάτι το οποίο μονίμως διαψεύδεις) Γιοχοχο! Guess again, φίλε. Εμένα δε μπορεί να με έχει κανείς ακόμα και ειδικά ε σ ύ. (insert φράση τύπου εγώ ρε είμαι ελεύθερο πουλί--οκ σταματάω να γίνομαι γελοία) Σου εύχομαι να καλύψεις το προσωπικό σου (μικρό ή μεγάλο) κενό και να προχωρήσεις με τη ζωή σου. Να γνωρίσεις καινούργια πρόσωπα και ιδέες. Να βρεις έναν άνθρωπο που πραγματικά να θες δίπλα σου και να του τα δώσεις όλα. Γιατί εγώ πήρα αρκετά αλλά μου τα πήρες όλα πίσω...

Εχθές ένιωσα ένα απίστευτο μίσος για σένα. Κάτι το οποίο για μένα είναι παράξενο, επειδή δε μου αρέσει να μισώ κανέναν, δε θέλω να χαλάω τον εαυτό μου. Γι'αυτό και ξέσπασα και το περιόρισα σε αδιαφορία. Και με αυτά που συνειδητοποίησα σήμερα... πάγωσα ακόμα πιο πολύ. Να'ναι καλά και η μητέρα μου. Οι καλές μαμάδες είναι ευλογία. 

Μπορεί να είμαι ανώριμη και παιδάκι. Εγώ όμως είμαι πάντα ο εαυτός μου και λέω πάντα ό,τι αισθάνομαι. Δεν κρύβομαι πίσω από φαινομενικά έξυπνες και πιστευτές δικαιολογίες. 

......

Δεν υπάρχω για τη διασκέδασή σου.