όταν μεγαλώσω

θα έχω ένα δωμάτιο με τοίχους μπλε, βαθύ, και έπιπλα από σκούρο ξύλο.
θα έχω μια βιβλιοθήκη που θα έχει ντουλάπι με τζάμι και ράντομ ράφια στον τοίχο να βάζω τα κόμικς μου.
θα κάτσω μια βδομάδα να ζωγραφίζω susuwatari στον ένα τοίχο, να τον χαίρομαι.
θα φτιάξω επιτέλους ένα τοίχο σωστά με φωτογραφίες. και θα έχω φωτογραφίες δικές σου, άλλων φίλων, άνιμε, κανένα Γιούαν Μακγκρέγκορ, τα αγαπημένα μου κλικ, ζωγραφιές μου, κανα αυτοκόλλητο tumblr, και ό,τι άλλη μαλακία προκύψει.
θα έχω γαμηστερά ηχεία για να πρήζω τους γείτονες.
θα έχω τις πιο όμορφες αφίσες του κόσμου.
θα έχω φωτάκια κρεμασμένα παντού, και 3 διαφορετικά ζευγάρια παντόφλες. αυτά τα τεράστια χνουδωτά. θα έχω κι ένα τεράστιο πουφ. και μια γωνιά μόνο μαξιλάρια να κάθομαι να διαβάζω το βιβλίο μου και να ακούω χίπστερ καψούρικη μουσική.

θα έχω ένα φίδι που θα το λένε Ψεπολίνα, ένα γάτο που θα το λένε Θορ (κι άλλον ένα που θα το λένε Άγγελο) κι ένα ρακούν.

θα έχω πτυχίο γραφίστα και θα είμαι γαμάτη και θα κάνω και μεταπτυχιακό στην Οπτική Επικοινωνία.

θα πάω στη Βενετία και στο Μπέργκεν ξανά και θα απολαύσω όσα φαγιά και καφέδες και όσους ανθρώπους θέλω.

θα πάω στην Ιαπωνία με couchsurfing.

θα τρώω αυγά 2 φορές την εβδομάδα, δημητριακά 4, φρυγανιές μία και καμιά φορά θα κάνω κρέπες ή φρεντς τόουστ.

θα αποκτήσω όλη τη συλλογή του Μουρακάμι και θα την έχω σε περίοπτη θέση. θα έχω κι ένα ράφι με βιβλία του Έκο και του Μπαρτ και σημειολογίες και τα σχετικά. και βιβλία με όμορφα αρχιτεκτονήματα.

θα στήσω ένα dartboard σαν αυτό της Πάτρας για να βάζω οποιανού τη φωτογραφία θέλω στο κέντρο.

θα παίρνω το καράβι καμιά φορά να πηγαίνω με την Τάνια στην Αίγινα. ή μόνη στο Αγκίστρι. χειμώνα καλοκαίρι.

αααλλά θα συνεχίσω να κολλάω παντού αυτοκόλλητα, να βάζω παντού κορδέλες, να γκρινιάζω, να βοηθάω με όποιο τρόπο μπορώ όποιον μπορώ, να κάνω ατέλειωτες συλλογές, να φοράω περίεργες κάλτσες, να παίζω με λέγκο, να βγάζω φωτογραφίες, να πίνω βότκα και να κλαίω όταν μεθάω, να απαρνιέμαι τις μπάμιες, να φτιάχνω σοκολατένιες μπουκιές, να νιαουρίζω, να κάνω χειροποίητα δώρα στους αγαπημένους, να γελάω σα χάχας με (ηλίθια) αστεία, να φοράω ό,τι να'ναι, να αφήνω τα μαλλιά μου να στεγνώσουν φυσικά, να βγαίνω στη βροχή χωρίς ομπρέλα, να παραπονιέμαι ότι είμαι άρρωστη όταν τρέχει η μύτη μου, να επιμένω ότι έχω δίκιο, να χάνομαι στην ίδια μου την πόλη.

note to self: Δεν υπάρχουν όνειρα, υπάρχουν στόχοι.

Weird

Είδα περίεργα όνειρα χθες. Όσο κοιμήθηκα. Δε μπορούσα να κοιμηθώ καλά ούτε 4 ώρες. Σηκώθηκα, τι να κάνω. Είδα περίεργα όνειρα που λες χθες.

Πρώτα όνειρα περίεργου σεξουαλικού περιεχομένου (σπάνιο). Το περίμενα αυτό, οκ. Περίεργου από την άποψη του ασυνήθιστου. Για μένα. Bondage και τέτοια υπό τον ήχο των Prodigy. Μάλιστα. Παααρακάτω.

Μετά ξαναέζησα αυτήν την τόσο μαγική στιγμή του πρώτου μου φιλιού. Ωραία πράματα σου λέω. Για κάποιο λόγο το έχω χώσει πολύ βαθιά στο υποσυνείδητο γι'αυτό και το θυμήθηκα σε όνειρο. Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, το είδα και χθες όταν με πήρε ο ύπνος το μεσημέρι. Ναι. Εκεί πήγαιναν οι 15 μήνες που έγραψα χθες. Δε ξέρω πώς το ψάρεψα μέσα απ'τη μνήμη μου των 369 ΤΒ, αλλά ήταν 20 Νοεμβρίου 2009. Α και για να ξεκαθαρίσω κάτι, δεν τη γουστάρω πολύ αυτή την ανάμνηση. Πες με σκύλα. Πες με κολλημένη.

Έχει και συνέχεια ο συρμός των ονείρων όμως, που να μην είχε ο πούστης.

Χα. Ποιους είδα; 1. Τον παιδικό μου έρωτα (μμμμχμμ) 2. Τον εφηβικό μου έρωτα (πιο ειρωνικό μχμμμμμ εδώ). Όχι μαζί. Ξεχωριστά, να'ναι πιο ευχάριστο το όνειρο ρε παιδί μου. Ο παιδικός μου έρωτας, ναι κυρίες και κύριοι-ο οποίος είναι μέλλων ανταγωνιστής ή και συνεργάτης μου (ας ελπίσουμε το δεύτερο). Και ο "εφηβικός". Ας τον πούμε έτσι τον αγαπητό έιντζελ. Με τον οποίο σημειωτέον μιλάμε συνέχεια στο skype, και ομολογώ ότι είναι τέλεια γιατί με κάνει να γελάω και πλέον μπορώ να συζητήσω μαζί του ό,τι να'ναι, χωρίς να παθαίνω πατατράκ. (πριν καμιά βδομάδα να δεις αρχίσαμε να μιλάμε για προφυλακτικά, κοίτα να δεις) Είναι Πάτρα. Έχει κοπέλα που ποτέ δε χώνευα (με συγχωρείς χρυσό μου, αλλά δε γίνεται, πρέπει να βγάλω και τη bitch και ανώριμη πλευρά μου). Όχι, δε κάναμε τίποτα περίεργο στο όνειρο με κανέναν. (δεύτερη σημείωση ότι το δεύτερο δεν τον είχα δει ποτέ σεξουαλικά)

Έχει και συνέχεια για όποιον δε βαρέθηκε ακόμα. Εδώ άρχισε να γίνεται εκνευριστική η όλη φάση. Από περίεργη. Είδα ξανθά μαλλιά. Ξανθά μαλλιά να τα βαράει ο ήλιος μέσα από ένα παράθυρο σε ισόγειο. Μια κοπέλα που δεν έβλεπα το πρόσωπό της. Και ούτε θέλω να το δω ποτέ. Λευκό φόρεμα, κοίταζε έξω, ακίνητη πάνω σ'ένα κρεβάτι με ροζ σεντόνια σαν αυτά που κοιμόμουν χθες. Είχα την εντύπωση ότι μύριζα λεβάντα. Θυμάμαι να την κοιτάζω και να πέφτω στα γόνατα, σαν να νιώθω αδύναμη μπροστά της, σαν να την αναγνωρίζω ως ανώτερη. Θυμάμαι να μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, θυμάμαι τη φωνή σου να λέει ψιθυριστά τ'όνομά της. Θυμάμαι να πέφτω, να πέφτω, να πέφτω κι άλλο. Θυμάμαι να ματώνω κάπου, να πονάω.

Θυμάμαι να χτυπάω το έδαφος κλαίγοντας.

Θυμάμαι να ξυπνάω και το μαξιλάρι να'ναι μούσκεμα.





Καλημέρα.

απ'ότι φαίνεται αντιγράφω το γαμάτο Μαρούλι και βάζω strike-through κείμενο (:

Cherry Cherry Boom Boom.

I remeber there was a time when we used to make promises and talk about dreams. With both of you.
There was that time when we laughed. Carefree. With both of you. Why is it that one year can change so much in so many lives? Okay. That's not bad. But-
-I miss the time when I didn't have to be jealous of other girls, when a girl's name wouldn't be constantly on my mind, when I could enjoy being alone. Loneliness has its pros.

But do I prefer being single? Those last few weeks, I would have said 'yes' quite a lot if asked the same question many times at different periods. You haven't treated me right, too. I feel so frustrated sometimes. But then comes the time when I see you. Or hear your voice on the phone, or even read your message or your mail. And each of those make me equally happy. I feel elated, in fact. I just see or remember your face. And...

And I melt. 

I want to break up. I can't stand being so much in love. I hate it. See? Tears welled up just now.
This is killing me. But I'm not stopping it. The exact moment I decide to end it, I picture your eyes in my mind. And it gets fucked up. Again.
So-