Weird

Είδα περίεργα όνειρα χθες. Όσο κοιμήθηκα. Δε μπορούσα να κοιμηθώ καλά ούτε 4 ώρες. Σηκώθηκα, τι να κάνω. Είδα περίεργα όνειρα που λες χθες.

Πρώτα όνειρα περίεργου σεξουαλικού περιεχομένου (σπάνιο). Το περίμενα αυτό, οκ. Περίεργου από την άποψη του ασυνήθιστου. Για μένα. Bondage και τέτοια υπό τον ήχο των Prodigy. Μάλιστα. Παααρακάτω.

Μετά ξαναέζησα αυτήν την τόσο μαγική στιγμή του πρώτου μου φιλιού. Ωραία πράματα σου λέω. Για κάποιο λόγο το έχω χώσει πολύ βαθιά στο υποσυνείδητο γι'αυτό και το θυμήθηκα σε όνειρο. Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, το είδα και χθες όταν με πήρε ο ύπνος το μεσημέρι. Ναι. Εκεί πήγαιναν οι 15 μήνες που έγραψα χθες. Δε ξέρω πώς το ψάρεψα μέσα απ'τη μνήμη μου των 369 ΤΒ, αλλά ήταν 20 Νοεμβρίου 2009. Α και για να ξεκαθαρίσω κάτι, δεν τη γουστάρω πολύ αυτή την ανάμνηση. Πες με σκύλα. Πες με κολλημένη.

Έχει και συνέχεια ο συρμός των ονείρων όμως, που να μην είχε ο πούστης.

Χα. Ποιους είδα; 1. Τον παιδικό μου έρωτα (μμμμχμμ) 2. Τον εφηβικό μου έρωτα (πιο ειρωνικό μχμμμμμ εδώ). Όχι μαζί. Ξεχωριστά, να'ναι πιο ευχάριστο το όνειρο ρε παιδί μου. Ο παιδικός μου έρωτας, ναι κυρίες και κύριοι-ο οποίος είναι μέλλων ανταγωνιστής ή και συνεργάτης μου (ας ελπίσουμε το δεύτερο). Και ο "εφηβικός". Ας τον πούμε έτσι τον αγαπητό έιντζελ. Με τον οποίο σημειωτέον μιλάμε συνέχεια στο skype, και ομολογώ ότι είναι τέλεια γιατί με κάνει να γελάω και πλέον μπορώ να συζητήσω μαζί του ό,τι να'ναι, χωρίς να παθαίνω πατατράκ. (πριν καμιά βδομάδα να δεις αρχίσαμε να μιλάμε για προφυλακτικά, κοίτα να δεις) Είναι Πάτρα. Έχει κοπέλα που ποτέ δε χώνευα (με συγχωρείς χρυσό μου, αλλά δε γίνεται, πρέπει να βγάλω και τη bitch και ανώριμη πλευρά μου). Όχι, δε κάναμε τίποτα περίεργο στο όνειρο με κανέναν. (δεύτερη σημείωση ότι το δεύτερο δεν τον είχα δει ποτέ σεξουαλικά)

Έχει και συνέχεια για όποιον δε βαρέθηκε ακόμα. Εδώ άρχισε να γίνεται εκνευριστική η όλη φάση. Από περίεργη. Είδα ξανθά μαλλιά. Ξανθά μαλλιά να τα βαράει ο ήλιος μέσα από ένα παράθυρο σε ισόγειο. Μια κοπέλα που δεν έβλεπα το πρόσωπό της. Και ούτε θέλω να το δω ποτέ. Λευκό φόρεμα, κοίταζε έξω, ακίνητη πάνω σ'ένα κρεβάτι με ροζ σεντόνια σαν αυτά που κοιμόμουν χθες. Είχα την εντύπωση ότι μύριζα λεβάντα. Θυμάμαι να την κοιτάζω και να πέφτω στα γόνατα, σαν να νιώθω αδύναμη μπροστά της, σαν να την αναγνωρίζω ως ανώτερη. Θυμάμαι να μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, θυμάμαι τη φωνή σου να λέει ψιθυριστά τ'όνομά της. Θυμάμαι να πέφτω, να πέφτω, να πέφτω κι άλλο. Θυμάμαι να ματώνω κάπου, να πονάω.

Θυμάμαι να χτυπάω το έδαφος κλαίγοντας.

Θυμάμαι να ξυπνάω και το μαξιλάρι να'ναι μούσκεμα.





Καλημέρα.

απ'ότι φαίνεται αντιγράφω το γαμάτο Μαρούλι και βάζω strike-through κείμενο (: