So what about the ghosts of the past?

I mean, do they keep chasing you forever? Even if it's rarely-do they? They say that when an experience has been dreadfully painful, you can't just spit it out and forget about it, you gotta keep it inside and move on. Is that true? Hell, does Time really heal all? 
Most probably there will always be some dark pieces in your heart. Like, forever. I came to the conclusion that however horrible these expreriences might be, they really do make you who you are today-a stronger (but often much more incredulous-be that a blessing or a curse) person.

The thing is-I've been struggling to keep them ghosts out of my current close relationships. But whenever you get romantically involved with someone, you inevitably compare some of their traits to that one person who once gave you a pretty hard time when you gracefully offered them your heart on a plate. 

Anyway. I'm pretty optimistic about the future and I think I can cope with having the ghosts around-I won't let them take me away. I have to remember not to feed them. :D

I woke up with a big smile today! おはようございます！＾＿＾

I shall quote about thee

There are two people you’ll meet in your life.  One will run a finger down the index of who you are and jump straight to the parts of you that peak their interest.  The other will take his or her time reading through every one of your chapters and maybe fold corners of you that inspired them most.  You will meet these two people; it is a given.  It is the third that you’ll never see coming.  That one person who not only finishes your sentences, but keeps the book. 

Για δες....

"ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ."

Μεγάλη αλήθεια.
Όταν είσαι ερωτευμένος,το διαφορετικό το αγνοείς.
Ο ανεκλπήρωτος έρωτας,βασίζεται στο παιχνιδι της θέλησης.
Βλέπουμε ό,τι θέλουμε να δουμε,φτιάχνουμε τον άλλο όπως θέλουμε να τον δούμε,βρίσκουμε τα κοινά μας μαζί του,ταυτιζόμαστε.Θέλουμε να ταυτιστούμε.
Κι αυτό το ονομάζουμε αγάπη.
Αξίζει,ακόμα κι ας βασίζεται όλο στη θέληση.
Ακόμα κι αν ο ένας από τους δυο βλέπει μόνο τις διαφορές. 

"ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΣ ΑΝΤΙΟ."

-Ακόμα Αθήνα;

             (σ'αγαπώ- σ'αγαπώ- σ'αγαπώωω)

-Φεύγω για διακοπές αύριο!

-Α,τέλεια,επιτέλους.

            (τι; πού πας; 

             πω,και τώρα που φεύγεις πως θα ξέρω τι κάνεις,
              με ποιες θα γκομενιάζεις κλπ;

              ε,ρε πούστη.)

    Σου χρειαζόταν.

               (μαλάκα)

    Κι εγώ την κάνω σε λίγο.

           (αλλά, χέστηκες...χαμένε.)

 -Μια χαρούλα,θα κάνεις και μπανάκια.

-Ναι,ναι!

           (ναι,πως.και δε θα σε σκέφτομαι και καθόλου.)

-Τα λέμε από φθινόπωρο!

-Ναι,ρε!

        (χαμόγελο καρφιτσωμένο στα αφτιά,κατάρες για στυτικές πτώσεις)   

     Να περνάς καλά!

        (μην τυχόν και περάσεις καλά-γαμώτογαμώτογαμώτο.)

-Ελα να σε φιλήσω!

  *Σμουτς*
        (Σνιφφφ/Γκκκκκρρ...)

 Μη μου πείτε πως δεν το νιώθετε. 

Πηγές: ( x ) ( x )

άνθρωποι

Οι άνθρωποι έρχονται κοντά μας,
συχνά,
από αγάπη,
ή από υποχρέωση,
ή από αγάπης υποχρέωση,
και μένουν κοντά μας,
συχνά,
από συνήθεια,
ή από αγάπη,
ή από αγάπης συνήθεια,
ή από ανάγκη,
απλή,
παγερή,
και φεύγουν συχνά,
οι άνθρωποι,
όπως ήρθαν,
ή πιο εύκολα,
ή πιο γρήγορα,
και ξεχνούν,
γιατί ήρθαν,
κι αφήνουν ένα απότύπωμα,
σαν πάνω στην άμμο,
χάμο,
στην ψυχή μας,
αποτύπωμα αγάπης,
ή συνήθειας,
και το αποτύπωμα,
αφήνει ένα κενό,
περιγράφει το κενό,
της λήθης,
αναμνηστικό κι αυτό,
κι η θάλασσα,
το σβήνει,
ή σε πνίγει

via hartonis.