Μάτια παραπονεμένα, μάτια που 'σαστε για μένα

θάλασσες υπομονής,

με κλωστούλες ασημένιες, πλέκω τις κρυφές σας έννοιες

σε τραγούδι της ζωής.

Έρωτας.

Καντάδα με σουβλάκι και καραμέλες 'ραντεβού'

Γιούπι, επέτειος.

Δε θα πω πολλά. Μισός χρόνος ήταν αρκετός για να σε ερωτευτώ, στον έναν απλά είμαι πανευτυχής και κλαίω από ευτυχία γιατί σε έχω. Ακούγονται πολύ μελό αυτά αλλά τι να κάνεις. Έτσι είμαι. (: …Θα μπορούσα να αρχίσω να γράφω για το πόσο μου έφερες τα πάνω κάτω, τα δεξιά αριστερά και όλ’αυτά, αλλά τα ξέρεις.
Όπως και να’χει…

…σ’αγαπώ.

夏

Το καλοκαίρι θα έρθει και θα φέρει μαζί του συναυλίες, βόλτες, ποτό, ζέστη, γέλια, φίλους, παλιούς και νέους, θάλασσα, μαγιό, ταξίδια, κοπέλες με σορτσάκια και λευκά μίνι φορέματα, αγόρια χωρίς μπλούζες και λοιπά. 

Ο καθένας μας το περιμένει για διαφορετικούς λόγους, εννοείται. Για όσους δίνουν φέτος (και ξέρω αρκετούς, διαδικτυακά και μη) δε χρειάζεται διευκρίνιση γιατί περιμένουν το καλοκαίρι βέβαια... 

Ακόμα 145 μέρες, με ενημέρωσε ένα counter μόλις. Πέρσι τέτοια εποχή αυτό το νούμερο θα με είχε αγχώσει. Ακόμα κι αν δε διάβαζα όσο έπρεπε. Απλά οι Πανελλήνιες δε με άγχωσαν ποτέ και από τη μία αυτός ήταν ανασταλτικός παράγοντας για να στρώσω τον κ*λο μου να διαβάσω. Από την άλλη, πήγα κουλ να γράψω σε όλα τα μαθήματα. Εκτός απ'τα Μαθηματικά. Χεχε. Που τελικά έγραψα 15 και τα΄χα ξεσκίσει κιόλας. Δεν είναι άσχημο, αλλά θα μπορούσα να έσω γράψει 18 κρίνοντας απ'την προσπάθεια όλης της χρονιάς. Ένιγουέιζ.

-Εγώ αυτό που πρέπει να σκέφτομαι τώρα είναι η πρώτη μου εξεταστική και τίποτα άλλο. (:

Πάλι ξέφυγα, τι έλεγα; Α, ναι.

Προσωπικά το καλοκαίρι το περιμένω πλέον μόνο για να τα ξύνω όσο θέλω, να πάω κανένα ταξίδι με κάποιον εκτός οικογένειας, να δω τους φίλους απ'έξω, να πάω σε όσες εκθέσεις/events/συναυλίες αντέχω και αντέχει και η τσέπη μου, να φάω παγωτό (λες και δεν τρώω τώρα μουχαχα), να κάνω και κανένα μπάνιο γιατί όσο να'ναι, τη θάλασσα την αγαπώ, και να δω επιτέλους λίγο ήλιο. Όχι πολύ, πλιζ. Μισώ τη ζέστη. 

Θέλω κρύο, τζάκια, κουβέρτες, αγκαλιές, ζεστή σοκολάτα, τσάι μήλο, Χριστούγεννα,χιόνια (λέμε, αν υπάρχουν) και τα συναφή.

 

Κάποτε το περίμενα πώς και πώς, τώρα όχι και τόσο... Καλά έλεγε όποιος το είπε ότι όσο μεγαλώνουμε μεγαλώνουν και οι σκοτούρες μας. Αυξάνονται και πληθύνονται μάλλον. Ε, βέβαια. Όταν είσαι παιδί τι να σε νοιάζει; Περιμένεις το καλοκαίρι γιατί ξέρεις ότι θα'σαι ξένοιαστος και θα παίζεις όλη μέρα. Τουλάχιστον αυτό κάναμε εμείς μικρά. Τώρα τα παιδιά σήμερα τι κάνουν είναι άλλο, θα το σχολιάσω άλλη μέρα... 

Μήπως απλά πρέπει να ξεχάσω ό,τι βλακεία σκέφτομαι και ν'αρχίσω να σκέφτομαι όπως όταν ήμουνα ένα μικρό μούλικο; 

Να περάσω τις διακοπές μου ξένοιαστα, χωρίς να σκέφτομαι τι θα γίνει από Σεπτέμβρη και όλ'αυτά;

Ε; Μήπως;

Dear John,

it's been hectic around here since you left. I hope you are doing well. I miss you a lot. I wish we could talk face to face right now, I really need someone to talk to. Maybe it's just me, but I can't bring myself to talk to my friends at college yet. I've been getting it all out on the Internet... I feel more comfortable talking to people my age here-we actually exchange stories so I like talking to everyone on tumblr, for example.
I can't wait to see you again. Until then I will just leave e-mails in your mailbox. (: 


I love you.


Daphne

19.01.2011

Later on I'm going to eat cake at that awesome place in Havana and then go to the center of the city. I need time to appreciate life and myself today. Oh. I should probably better take the cake with me. It'll be tastier that way.
So, um. Today I finished some pieces of work for college that had to be done. I'm glad that everyone in my class thinks I'm improving and like my works. :D I like progressing in such a short time. Well, it's obvious that it's quite difficult for me to get used to another way of drawing, painting, etc. My hand is made to draw comics anyway.^^ I love how good I'm getting at that too. After 8 years, I deserve some attention. I'm getting it, slowly. Well. It all depends on me. And the right... "connections", of course. The thing in this country is that these "connections" are working so good for most of the people here that they don't even have second thoughts about delving too deep into corruption. Anyway.

By the way, I reduced my tumblr visits. It's essential for me to do that. I know getting off the internet will help. I know. I just refuse to do it. Because I'm one stubborn motherfucker and I want to sink in my shit. Not anymore, this is changing. Not has to change. It's changing.

I started cleaning up the room again. My computer needs cleaning too. Okay. Bye. (:

(crap I've forgotten my english......)

Σ.Γ.Τ.Κ.Σ., σήμερα. 

Cherry Cherry Boom Boom.

I remeber there was a time when we used to make promises and talk about dreams. With both of you.
There was that time when we laughed. Carefree. With both of you. Why is it that one year can change so much in so many lives? Okay. That's not bad. But-
-I miss the time when I didn't have to be jealous of other girls, when a girl's name wouldn't be constantly on my mind, when I could enjoy being alone. Loneliness has its pros.

But do I prefer being single? Those last few weeks, I would have said 'yes' quite a lot if asked the same question many times at different periods. You haven't treated me right, too. I feel so frustrated sometimes. But then comes the time when I see you. Or hear your voice on the phone, or even read your message or your mail. And each of those make me equally happy. I feel elated, in fact. I just see or remember your face. And...

And I melt. 

I want to break up. I can't stand being so much in love. I hate it. See? Tears welled up just now.
This is killing me. But I'm not stopping it. The exact moment I decide to end it, I picture your eyes in my mind. And it gets fucked up. Again.
So-

Δάφνη (Ι)

Καλημέρα καρδιά μου.

Κοίτα, έχει ωραία μέρα σήμερα, σαν χθες. Έχει κάτι συννεφάκια αλλά ποιος νοιάζεται. Έλα, σήκω απ'το κρεβάτι. Θ'ακούσεις όμορφα κομμάτια, θα κλείσεις τα μάτια και θα χαμογελάς συνέχεια, σαν χθες. Θα πεις μια άκυρη καλημέρα με μέιλ σ'αυτόν που αγαπάς. Ναι, αυτόν. Γιατί τον αγαπάς. Περισσότερο απ'ότι νόμιζες. (: Δεν πειράζει. Θα χορέυεις πάνω στο κρεβάτι, σαν χθες. Θα αισθάνεσαι ευτυχισμένη γιατί τα έχεις όλα. Γελάς; Αλήθεια είναι. Και για μια φορά, θα σταματήσεις να σκρολάρεις στο tumblr. Θα τραγουδήσεις τους στίχους εκείνου του τραγουδιού που σου'χει κολλήσει εδώ και μια βδομάδα, σαν χθες.

Κοίτα έξω. Έλα, σήκω απ'το κρεβάτι. Ρίξε όλους τους μαρκαδόρους στο πάτωμα , όλα τ'ακρυλικά. Φτιάξε κάτι. Λερώσου. Υποσχέθηκες ότι θα το κάνεις. Σκέψου, είσαι 18 και έχεις τόσα να κάνεις ακόμα. Σκέψου την Άλκι, την Ιωάννα, την Τάνια, τη Ντίνα, το Μιχάλη, τη Σοφία, την Ίζι, την Ήλια, το Δημήτρη, τη Σταυρούλα, τη Μαριάννα, την Κατερίνα, τη Βασιλεία, τη Μαρία, το Βασίλη, τον Αλέξανδρο, τον Εύρο, το Νικόδημο, το Φίλιππο, τη Μαριαλένα και μετά το Νίκο, το Χάρη, την Άννα. Το Γιάννη και το Γιωργή και την Κλαίρη σκέψου, σαν χθες. Και μετά τον Ηλία. Που έχετε τρεις μέρες να μιλήσετε στο skype. :D Θυμήσου την επική συζήτηση με τα πιάτα και γέλα με την καρδιά σου. Γελάς; Ναι, σε κάνει ακόμα να γελάς.

Σκέφτεσαι, Δάφνη, ότι είναι γαμάτα τώρα που δεν έχεις κόλλημα με το "φύλακα άγγελο". Που μπορείς να κάνεις αυτές τις πολύωρες συζητήσεις μαζί του όπως παλιά, χωρίς να σου φεύγει το κλαπέτο. Που μπορείς να γελάς χωρίς να νοιάζεσαι. Σκέφτεσαι, Δάφνη, ότι είσαι, δυστυχώς ή ευτυχώς, ερωτευμένη. Θα σκεφτείς ότι πάλι καλά δε σου περνάνε 25 ονόματα απ'το μυαλό πλέον κάθε μια ώρα, σαν χθες. Μόνο δύο. Κοίτα, Δάφνη. Ας πάνε στο διάολο (@dia0lo) και ας κάνουν ό,τι θέλουν καρδιά μου. Σε πείραξαν; Ο καθένας τη δουλειά του. Το ότι εσύ Δάφνη αδυνατείς να το καταλάβεις είναι άλλο. Ο καθένας για την πάρτη του δουλεύει, πάρ'το χαμπάρι και εσύ. Εσύ είσαι εσύ. Τίποτα λιγότερο. Μπορείς να το κάνεις περισσοότερο όμως. Όλα γίνονται. Μόνο η Δάφνη άντρας δε γίνεται.

Από δω και πέρα τα μοναδικά ονόματα που θ'ακούς και θα διαβάζεις από μακριά, χωρίς να τα ξέρεις, θα είναι Αλίκη, Έλλη, Μίλι, Κατερίνα, Αθηνά, άντε και μερικά ακόμα. Τα λοιπά απλά δεν μας ενδιαφέρουν. Το κατάλαβες; Και κομμένα τα ναι το κατάλαβα δεν είμαι χαζή. Στον οποιονδήποτε. Ακούς; Μάλλον, διαβάζεις;

Ωραία. Τώρα σήκω απ'το κρεβάτι. Πήγε 10:30.

Fedora, Coca-Cola & Merenda

Λοιπόοον. Γεια.
Κάθομαι κλασικά πλέον στο κρεβάτι, με μια μερέντα αγκαλιά. Και Κόκα δίπλα. Τσεκάρω μέιλ, tumblr, fb και λοιπά. Και μπζζζ μπζζζ μήνυμα στο κινητό. Α, τι γλυκό. (: Ο Νίκος στέλνει καληνύχτα. Βλέπεις με κάλεσε για ρακόμελα αλλά δε θα πάω έτσι όπως είμαι... Σκατά. Βλέπεις τι μου κάνει μια κωλομπύρα. Μμμ, έχω και να ξυπνήσω νωρίς για να συνεχίσω εργασίες Ματθιόπουλου, Χρυσοβέργη, Τσιάρα και λοιπών. Αλλάζω μεταξύ Chrome και Photoshop. Φτιάχνω τη Φεντόρα, που βγαίνει απροσδόκητα καλή. Τσεκάρω tutorials που έχουν αραχνιάσει τόσο καιρό στο φάκελο με τους σελιδοδείκτες. Τσεκάρω μπλογκ. Κλαίρη. Δικό μου. Αλίκη. Γιορς Τρούλι. Κοντέινερ. Βίκυ. Αρτ μπλογκς. Φανατίζομαι. Γουστάρω. Τσεκάρω deviantart για βοήθεια. Πίσω στη Φεντόρα. Δε νυστάζω. Η γραφίδα πάει κι έρχεται. Ωραίο το Φεντοράκι.

Α. Τώρα τελευταία ξαναέπαθα ψύχωση με James Franco. Οκ. Γαμάουα. Μμμμ.

Κοπερτί

Μου'χει κολλήσει.

Cake :D

This made me smile. Quite a bit.

Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

"Σε θέλω πολύ"/"Ξέρεις τι όμορφη που είσαι όταν γελάς;"/"Νεράιδα"/"....:-****"/"Δηλαδή τώρα εμείς οι δύο είμαστε ένα;"/"Διότι ερωτεύομαι πρώτη φορά."/"Και σε αγαπώ."/"Είσαι ο άγγελός μου"/"Ώρες ώρες φοβάμαι μη σε χάσω"/"Δε μπορείς να φανταστείς"/"Φοβάμαι γενικά. Φοβάμαι πως αν δεν κάνω κάτι θα γίνει κάτι... φοβάμαι το ίδιο μου το μέλλον. Φοβάμαι ότι θα μείνω πάλι μόνος, φοβάμαι να προσπαθήσω..."/"ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί"/"δε θέλω άλλες γκόμενες. Ξέρω τα βλέμματα, τις κινήσεις, τις παρεξηγήσεις, το πως να τις χειρίζομαι. Δε θέλω άλλο"/"εγώ παραμένω στην απ'έξω. Και νιώθω πολύ μόνος."/"...θα μπορούσα να καταπιώ το κενό θα μπορούσα να ρίξω φωτοβολίδες αγάπης μέσα στο σκοτάδι."/"σαν μια πατημένη παπαρούνα στην άκρη ενός χωμάτινου επαρχιακού δρόμου"/"Γιατί είσαι διαρκώς αλλού;"/"Έχεις πάψει να μου προσφέρεις"/"ταβάνι"/"εμπιστέψου με"/"Δε μπορώ και δε θέλω να σε αλλάξω."/"Μου λείπεις. Δε το περίμενα..."/"Χρόνια Πολλά αγάπη μου!!!!!! Σ'αγαπώ...!"/"Παράτα  με."/"Σε βαρέθηκα."/"Εσύ με ξέρεις πιο καλά απ'όλους στη ζωή μου. Πάρε με κοντά σου. Κάνε με κορμί δικό σου. Είσαι το πιο υγειές κακό πράγμα που μου έχει συμβεί."/"μπουγατσάκι"/"Σκατά."

Χα. Κοίτα να δεις. 10 χρόνια πριν, όταν ήμασταν παιδάκια, όταν ρωτούσες "αυτόν τον έχεις φίλο;" εννοούσες αν παίζεις μαζί του, αν του μιλάς κλπ. Τώρα ρωτάς "αυτόν τον έχεις φίλο;" και εννοείς στο facebook.

Should have known you were trouble from the first kiss.