Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011

Το καλοκαίρι θα έρθει και θα φέρει μαζί του συναυλίες, βόλτες, ποτό, ζέστη, γέλια, φίλους, παλιούς και νέους, θάλασσα, μαγιό, ταξίδια, κοπέλες με σορτσάκια και λευκά μίνι φορέματα, αγόρια χωρίς μπλούζες και λοιπά. 

Ο καθένας μας το περιμένει για διαφορετικούς λόγους, εννοείται. Για όσους δίνουν φέτος (και ξέρω αρκετούς, διαδικτυακά και μη) δε χρειάζεται διευκρίνιση γιατί περιμένουν το καλοκαίρι βέβαια... 
Ακόμα 145 μέρες, με ενημέρωσε ένα counter μόλις. Πέρσι τέτοια εποχή αυτό το νούμερο θα με είχε αγχώσει. Ακόμα κι αν δε διάβαζα όσο έπρεπε. Απλά οι Πανελλήνιες δε με άγχωσαν ποτέ και από τη μία αυτός ήταν ανασταλτικός παράγοντας για να στρώσω τον κ*λο μου να διαβάσω. Από την άλλη, πήγα κουλ να γράψω σε όλα τα μαθήματα. Εκτός απ'τα Μαθηματικά. Χεχε. Που τελικά έγραψα 15 και τα΄χα ξεσκίσει κιόλας. Δεν είναι άσχημο, αλλά θα μπορούσα να έσω γράψει 18 κρίνοντας απ'την προσπάθεια όλης της χρονιάς. Ένιγουέιζ.
-Εγώ αυτό που πρέπει να σκέφτομαι τώρα είναι η πρώτη μου εξεταστική και τίποτα άλλο. (:

Πάλι ξέφυγα, τι έλεγα; Α, ναι.
Προσωπικά το καλοκαίρι το περιμένω πλέον μόνο για να τα ξύνω όσο θέλω, να πάω κανένα ταξίδι με κάποιον εκτός οικογένειας, να δω τους φίλους απ'έξω, να πάω σε όσες εκθέσεις/events/συναυλίες αντέχω και αντέχει και η τσέπη μου, να φάω παγωτό (λες και δεν τρώω τώρα μουχαχα), να κάνω και κανένα μπάνιο γιατί όσο να'ναι, τη θάλασσα την αγαπώ, και να δω επιτέλους λίγο ήλιο. Όχι πολύ, πλιζ. Μισώ τη ζέστη. 
Θέλω κρύο, τζάκια, κουβέρτες, αγκαλιές, ζεστή σοκολάτα, τσάι μήλο, Χριστούγεννα,χιόνια (λέμε, αν υπάρχουν) και τα συναφή.
 
Κάποτε το περίμενα πώς και πώς, τώρα όχι και τόσο... Καλά έλεγε όποιος το είπε ότι όσο μεγαλώνουμε μεγαλώνουν και οι σκοτούρες μας. Αυξάνονται και πληθύνονται μάλλον. Ε, βέβαια. Όταν είσαι παιδί τι να σε νοιάζει; Περιμένεις το καλοκαίρι γιατί ξέρεις ότι θα'σαι ξένοιαστος και θα παίζεις όλη μέρα. Τουλάχιστον αυτό κάναμε εμείς μικρά. Τώρα τα παιδιά σήμερα τι κάνουν είναι άλλο, θα το σχολιάσω άλλη μέρα... 
Μήπως απλά πρέπει να ξεχάσω ό,τι βλακεία σκέφτομαι και ν'αρχίσω να σκέφτομαι όπως όταν ήμουνα ένα μικρό μούλικο; 
Να περάσω τις διακοπές μου ξένοιαστα, χωρίς να σκέφτομαι τι θα γίνει από Σεπτέμβρη και όλ'αυτά;
Ε; Μήπως;

Δεν υπάρχουν σχόλια: