Καλημέρα καρδιά μου.
Κοίτα, έχει ωραία μέρα σήμερα, σαν χθες. Έχει κάτι συννεφάκια αλλά ποιος νοιάζεται. Έλα, σήκω απ'το κρεβάτι. Θ'ακούσεις όμορφα κομμάτια, θα κλείσεις τα μάτια και θα χαμογελάς συνέχεια, σαν χθες. Θα πεις μια άκυρη καλημέρα με μέιλ σ'αυτόν που αγαπάς. Ναι, αυτόν. Γιατί τον αγαπάς. Περισσότερο απ'ότι νόμιζες. (: Δεν πειράζει. Θα χορέυεις πάνω στο κρεβάτι, σαν χθες. Θα αισθάνεσαι ευτυχισμένη γιατί τα έχεις όλα. Γελάς; Αλήθεια είναι. Και για μια φορά, θα σταματήσεις να σκρολάρεις στο tumblr. Θα τραγουδήσεις τους στίχους εκείνου του τραγουδιού που σου'χει κολλήσει εδώ και μια βδομάδα, σαν χθες.
Κοίτα έξω. Έλα, σήκω απ'το κρεβάτι. Ρίξε όλους τους μαρκαδόρους στο πάτωμα , όλα τ'ακρυλικά. Φτιάξε κάτι. Λερώσου. Υποσχέθηκες ότι θα το κάνεις. Σκέψου, είσαι 18 και έχεις τόσα να κάνεις ακόμα. Σκέψου την Άλκι, την Ιωάννα, την Τάνια, τη Ντίνα, το Μιχάλη, τη Σοφία, την Ίζι, την Ήλια, το Δημήτρη, τη Σταυρούλα, τη Μαριάννα, την Κατερίνα, τη Βασιλεία, τη Μαρία, το Βασίλη, τον Αλέξανδρο, τον Εύρο, το Νικόδημο, το Φίλιππο, τη Μαριαλένα και μετά το Νίκο, το Χάρη, την Άννα. Το Γιάννη και το Γιωργή και την Κλαίρη σκέψου, σαν χθες. Και μετά τον Ηλία. Που έχετε τρεις μέρες να μιλήσετε στο skype. :D Θυμήσου την επική συζήτηση με τα πιάτα και γέλα με την καρδιά σου. Γελάς; Ναι, σε κάνει ακόμα να γελάς.
Σκέφτεσαι, Δάφνη, ότι είναι γαμάτα τώρα που δεν έχεις κόλλημα με το "φύλακα άγγελο". Που μπορείς να κάνεις αυτές τις πολύωρες συζητήσεις μαζί του όπως παλιά, χωρίς να σου φεύγει το κλαπέτο. Που μπορείς να γελάς χωρίς να νοιάζεσαι. Σκέφτεσαι, Δάφνη, ότι είσαι, δυστυχώς ή ευτυχώς, ερωτευμένη. Θα σκεφτείς ότι πάλι καλά δε σου περνάνε 25 ονόματα απ'το μυαλό πλέον κάθε μια ώρα, σαν χθες. Μόνο δύο. Κοίτα, Δάφνη. Ας πάνε στο διάολο (@dia0lo) και ας κάνουν ό,τι θέλουν καρδιά μου. Σε πείραξαν; Ο καθένας τη δουλειά του. Το ότι εσύ Δάφνη αδυνατείς να το καταλάβεις είναι άλλο. Ο καθένας για την πάρτη του δουλεύει, πάρ'το χαμπάρι και εσύ. Εσύ είσαι εσύ. Τίποτα λιγότερο. Μπορείς να το κάνεις περισσοότερο όμως. Όλα γίνονται. Μόνο η Δάφνη άντρας δε γίνεται.
Από δω και πέρα τα μοναδικά ονόματα που θ'ακούς και θα διαβάζεις από μακριά, χωρίς να τα ξέρεις, θα είναι Αλίκη, Έλλη, Μίλι, Κατερίνα, Αθηνά, άντε και μερικά ακόμα. Τα λοιπά απλά δεν μας ενδιαφέρουν. Το κατάλαβες; Και κομμένα τα ναι το κατάλαβα δεν είμαι χαζή. Στον οποιονδήποτε. Ακούς; Μάλλον, διαβάζεις;
Ωραία. Τώρα σήκω απ'το κρεβάτι. Πήγε 10:30.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου