Διάβασε ταπώματα να γουστάρεις :D

Λοιπόοον. Ποστάρω στο τουμπλρ αυτό: http://daphnesdays.tumblr.com/post/3525665677 (βαριέμαι και να γράφω και html τώρα πάρτε τα έτσι)
Και φυσικά και είχε mixed αντιδράσεις, από τις οποίες οι καλύτερες (τάπες) ήταν:
>του subotek http://daphnesdays.tumblr.com/post/3525809682/
>και του tupusti http://daphnesdays.tumblr.com/post/3526071948/

(ναι οι απαντήσεις από κάτω είναι δικές μου και ισχύουν. σε βουλώνουν; το δέχεσαι.)

Υπήρξε και μια κάπως ειρωνική απάντηση που πάνω κάτω τα ίδια ήταν αλλά αν δεν αντέχω κάτι αυτό είναι η ειρωνεία.
Ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Δεν δικαιολογούμαι ποστάροντας κάτι εδώ-το αντίθετο, παρουσιάζω το πώς σκέφτομαι και πώς με βάζουν στη θέση μου οι άλλοι. Αυτά.

Weird

Είδα περίεργα όνειρα χθες. Όσο κοιμήθηκα. Δε μπορούσα να κοιμηθώ καλά ούτε 4 ώρες. Σηκώθηκα, τι να κάνω. Είδα περίεργα όνειρα που λες χθες.

Πρώτα όνειρα περίεργου σεξουαλικού περιεχομένου (σπάνιο). Το περίμενα αυτό, οκ. Περίεργου από την άποψη του ασυνήθιστου. Για μένα. Bondage και τέτοια υπό τον ήχο των Prodigy. Μάλιστα. Παααρακάτω.

Μετά ξαναέζησα αυτήν την τόσο μαγική στιγμή του πρώτου μου φιλιού. Ωραία πράματα σου λέω. Για κάποιο λόγο το έχω χώσει πολύ βαθιά στο υποσυνείδητο γι'αυτό και το θυμήθηκα σε όνειρο. Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, το είδα και χθες όταν με πήρε ο ύπνος το μεσημέρι. Ναι. Εκεί πήγαιναν οι 15 μήνες που έγραψα χθες. Δε ξέρω πώς το ψάρεψα μέσα απ'τη μνήμη μου των 369 ΤΒ, αλλά ήταν 20 Νοεμβρίου 2009. Α και για να ξεκαθαρίσω κάτι, δεν τη γουστάρω πολύ αυτή την ανάμνηση. Πες με σκύλα. Πες με κολλημένη.

Έχει και συνέχεια ο συρμός των ονείρων όμως, που να μην είχε ο πούστης.

Χα. Ποιους είδα; 1. Τον παιδικό μου έρωτα (μμμμχμμ) 2. Τον εφηβικό μου έρωτα (πιο ειρωνικό μχμμμμμ εδώ). Όχι μαζί. Ξεχωριστά, να'ναι πιο ευχάριστο το όνειρο ρε παιδί μου. Ο παιδικός μου έρωτας, ναι κυρίες και κύριοι-ο οποίος είναι μέλλων ανταγωνιστής ή και συνεργάτης μου (ας ελπίσουμε το δεύτερο). Και ο "εφηβικός". Ας τον πούμε έτσι τον αγαπητό έιντζελ. Με τον οποίο σημειωτέον μιλάμε συνέχεια στο skype, και ομολογώ ότι είναι τέλεια γιατί με κάνει να γελάω και πλέον μπορώ να συζητήσω μαζί του ό,τι να'ναι, χωρίς να παθαίνω πατατράκ. (πριν καμιά βδομάδα να δεις αρχίσαμε να μιλάμε για προφυλακτικά, κοίτα να δεις) Είναι Πάτρα. Έχει κοπέλα που ποτέ δε χώνευα (με συγχωρείς χρυσό μου, αλλά δε γίνεται, πρέπει να βγάλω και τη bitch και ανώριμη πλευρά μου). Όχι, δε κάναμε τίποτα περίεργο στο όνειρο με κανέναν. (δεύτερη σημείωση ότι το δεύτερο δεν τον είχα δει ποτέ σεξουαλικά)

Έχει και συνέχεια για όποιον δε βαρέθηκε ακόμα. Εδώ άρχισε να γίνεται εκνευριστική η όλη φάση. Από περίεργη. Είδα ξανθά μαλλιά. Ξανθά μαλλιά να τα βαράει ο ήλιος μέσα από ένα παράθυρο σε ισόγειο. Μια κοπέλα που δεν έβλεπα το πρόσωπό της. Και ούτε θέλω να το δω ποτέ. Λευκό φόρεμα, κοίταζε έξω, ακίνητη πάνω σ'ένα κρεβάτι με ροζ σεντόνια σαν αυτά που κοιμόμουν χθες. Είχα την εντύπωση ότι μύριζα λεβάντα. Θυμάμαι να την κοιτάζω και να πέφτω στα γόνατα, σαν να νιώθω αδύναμη μπροστά της, σαν να την αναγνωρίζω ως ανώτερη. Θυμάμαι να μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, θυμάμαι τη φωνή σου να λέει ψιθυριστά τ'όνομά της. Θυμάμαι να πέφτω, να πέφτω, να πέφτω κι άλλο. Θυμάμαι να ματώνω κάπου, να πονάω.

Θυμάμαι να χτυπάω το έδαφος κλαίγοντας.

Θυμάμαι να ξυπνάω και το μαξιλάρι να'ναι μούσκεμα.





Καλημέρα.

απ'ότι φαίνεται αντιγράφω το γαμάτο Μαρούλι και βάζω strike-through κείμενο (:

ΡΕ

Γαμώ. Γιατί είστε έτσι οι άντρες; Παρεξηγείτε, παρεξηγιέστε και τα κάνετε πιο σκατά από μας. Το πρόβλημα; Σας ερωτευόμαστε. Σας αγαπάμε, γαμώ. Εκνευριζόμαστε μαζί σας, σας μισούμε, θέλουμε να σας κλωτσήσουμε στ’αρχίδια, θέλουμε να σας χαστουκίσουμε, ζηλεύουμε τις άλλες κοπέλες (δικαιολογημένα ή όχι), θέλουμε να σας φτύσουμε. Θέλουμε να πάτε στο διάολο και σεις και το πουλί σας. 

Αλλά όχι. 

Γιατί μετά θα κλαις. Θα τον ζητάς πίσω. Ή μπορεί και όχι. Θα συνειδητοποιείς αν τον θες πραγματικά ή όχι. Θα τον διώξεις τελείως, θα τα πάρεις. Αν σου τη δώσει. Αν είσαι δυνατή. 

Εγώ δεν είμαι.

(Αθήνα)

Σε σκέφτομαι.

Δε ξέρεις πόσο μ’άρεσε που πήγαμε βόλτα στην Αθήνα. Αγαπώ να πηγαίνω μόνη μου εκεί, γατί μόνο στο κέντρο μπορώ να σκέφτομαι καθαρά. Να κοιτάζω γύρω και να βλέπω. Όχι να κοιτάζω. Αλλά με σένα είναι μαγεία. Αυτό.
Πάντα, όταν θα πηγαίνω στο κέντρο, θα θυμάμαι εσένα. Θα θυμάμαι την πρώτη φορά που είχα ανέβει σ’εκείνο το μέρος στα Αναφιώτικα. Με σένα, το Γιάννη και το Γιωργή. Σε κείνο το απίστευτο μέρος. Η Αθήνα είναι μαγεία, όσο κι αν μου τη σπάει. Μιλάει δεκαεννιάχρονη σχεδόν η οποία δεν ξέρει καθόλου την πόλη της.

Μπορούσα να μεθύσω από ευτυχία. Και σαλέπι. Που δοκίμασα για πρώτη φορά και αγάπησα.

~+~+~+~+~+~+~+~

Θα’θελα να γνωρίσω την παλιά Αθήνα. Χωρίς άσχημες πολυκατοικίες, χωρίς εμπορικά, χωρίς 984526054 αυτοκίνητα να περνάνε δίπλα μου/μπροστά μου. Χωρίς άθλια χιτάκια/μπιτάκια να ακούγονται από παντού. Να μπορώ να βλέπω τον ήλιο καθαρά όταν βγαίνει, να μην αναγκάζομαι να ανεβαίνω στην ταράτσα. Γαμώ. Τι ζητάω…
Λίγο καθαρό αέρα. Λίγο να ξεφύγω απ’όλα και όλους. Να σε πάρω μαζί μου στη θάλασσα θέλω. Εκεί θα ηρεμήσω μόνο. Θα πιω χωρίς να με πιάσει μαύρη κατάθλιψη. Την αγαπώ κι εκείνη. Όσο εσένα.

Θα τη δω τη θάλασσα, σε 2-3 βδομάδες. Πατρινό Καρναβάλι. Τα γουστάρω κάτι τέτοια. Έλα μαζί… :/

Υ.Γ.: Θα ντυθώ Ramona.

Στρες

When you're stressed you eat ice cream, cake, chocolate, and sweets. Why? Because stressed spelled backwards is desserts.

WANT.

-

Α. Εγώ δε κλαίω με δάκρυα, κλαίω τρώγοντας.
Όταν με βλέπεις να τρώω γρήγορα αμίλητη όλη την ώρα, κλαίω.
Τι γίνεται γαμώ; Κάτι γίνεται, κάτι δε μου πάει καλά πάλι. Ξέρω, είναι αυτό.
Το ξέρω τι μου κάνει. Έρχεται, φεύγει. Αυτό.
Δε φοβάμαι, μια αγκαλιά θέλω μόνο. Να ξέρω ότι μ'αγαπάνε. Το ξέρω.
Να. Είμαι καλύτερα τώρα. Τα έγραψα για να μη μπορεί να ξεφύγει απ'αυτά ο εαυτός μου. Να εαυτέ, κοίτα. Κάνε κάτι ρε.
Γεια. Πάω να τελειώσω τις γραμματοσειρές. Πάω να φάω και να καθαρίσω το δωμάτιο γιατί μ'έχει τρελάνει. Δε μπορώ γαμώ.


Θέλω να φύγω να πάω αλλού