φοβάμαι

να έρθω ακόμα πιο κοντά σε αρκετούς φίλους μου, με τη σκέψη ότι θα καταλήξουμε να σφαχτούμε ή να λήξει άδοξα η σχέση μας, είτε λόγω απόστασης είτε για άλλους λόγους, όπως έγινε αρκετές φορές έως τώρα.
είναι όμως παράλογο κι εγώ δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος.


θέλω να προσφέρω χαρά στον κόσμο, απλόχερα, χωρίς αντάλλαγμα. το δικό μου πρόβλημα είναι ότι όσοι μου την έχουν κάνει στο παρελθόν, πιθανόν δε θα πάρουν ούτε ψίχουλο. όχι φίλε, δε θα κάτσω να μου γαμήσεις κι άλλο την ψυχολογία με την παρουσία σου και μόνο. όχι φίλε, δεν είμαι το πουτανάκι σου, ούτε η καβάντζα σου. όχι φίλε, δεν είμαστε φίλοι πια. 


έτσι απλά. αυτό το ότι διαγράφω το παρελθόν για να με βολέψει (;) είναι καλό ή κακό; δεν το κάνω εύκολα. το κάνω αποφασιστικά και όταν η κατάσταση έχει φτάσει στα γαμημένα όριά της. 


ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΣΑΠΙΛΑ. 

κοιμήσου (ή μαλλον πήγαινε ταξίδι) εσύ και η τύχη σου δουλεύει...

...εναντίον σου.

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, βεβαίως και έτσι έγινε. Και θα ξαναγίνει προφανώς, αν ο άλλος δεν ξέρει τι του γίνεται, μόνο που εγώ ευτυχώς θα είμαι μίλια μακριά και τίποτα δε θα με επηρεάσει.
Γιατί βλέπετε, εγώ δεν είμαι έξυπνη, δε μπορώ να μιλήσω για φιλοσοφία και Καντ ή πολιτική ή ψυχολογία και Φρόυντ. Εγώ δεν είμαι όμορφη, έχω κοιλιές (ναι κοιλιές. όχι μόνο μία), στραβά ρουθούνια, σούπερ τεράστιο πισινό, πεσμένο στήθος. Εγώ δεν καταλαβαίνω, δεν έχω την ικανότητα να χειριστώ τις καταστάσεις ώριμα. Εγώ είμαι ρηχή, εγώ δεν ξέρω να εκφράζομαι, εγώ είμαι νωθρή, εγώ έχω κόλλημα με τον υπολογιστή, εγώ τρώω σα βόδι. Εγώ δεν έχω ιδέα από μουσική. Εγώ δεν έχω γούστο ούτε αισθητική. Εγώ είμαι τρελή, έχω υπερβολικές αντιδράσεις, εγώ κάνω σα μικρό παιδί.
Εγώ ήμουν ανεπαρκής. Να υποθέσω ότι είμαι ακόμα.

"Πεινάς;" -Όχι ευχαριστώ δε θα πάρω, όχι άλλο.

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, αν δεν ξέρετε τι σας γίνεται και δε μπορείτε να αποφασίσετε ποιον θα πρωτοπηδήξετε, μην πηδάτε κανέναν. Μην πηδάτε τα αισθήματα κανενός. Υπάρχουν και οι οίκοι ανοχής και αν θέλετε "να δώσετε κάπου αγάπη" να υιοθετήσετε ένα σκυλάκι ή ένα γατάκι.

:'(

Εγώ τι προσπαθώ; Πες μου, τι;
Να κολλήσω τα σπασμένα; 
.....
Αφού είναι σπασμένα... Όση κόλλα και να βάλεις πάλι ΣΠΑΣΜΕΝΑ θα μείνουν.
Αλλά θα μου πεις, παιδί δεν είμαι ακόμα; Κι εγώ σαν τα παιδάκια κάνω, που τους σπάει το αγαπημένο τους παιχνίδι, και προσπαθούν με κάθε τρόπο να το επανορθώσουν. Χαχ, εγώ παίζω με λίγο πιο επικίνδυνα παιχνίδια βέβαια, πορσελάνινα, ας πούμε. Το πρόβλημα είναι ότι με παίζουν κι αυτά. -_-
Και να πεις ότι δεν έπαιξα και με άλλα παιχνίδια... Κανένα παιχνίδι δεν είναι σαν το πρώτο όμως.

Well I guess I just have to sit in front of this fucking screen all the time because I'm too bored to do anything else, even though there's a thousand things I can do.
Well I guess I just have to sit in front of this fucking screen all the time because I'm feeling all lonely and shit. And I wish somebody could just give a damn.
Well I guess I just have to sit in front of this fucking screen all the time because I'm just like the majority of the population-all we care about is to make ourselves likable to people on the Internet, friends or no friends.
Well I guess I just have to sit in front of this fucking screen all the time because I'm expecting to see you online. Because I fucking miss you. And I'm a fucking big mess inside. Because I just need you here and-


oh god-