Εγώ τι προσπαθώ; Πες μου, τι;
Να κολλήσω τα σπασμένα;
.....
Αφού είναι σπασμένα... Όση κόλλα και να βάλεις πάλι ΣΠΑΣΜΕΝΑ θα μείνουν.
Αλλά θα μου πεις, παιδί δεν είμαι ακόμα; Κι εγώ σαν τα παιδάκια κάνω, που τους σπάει το αγαπημένο τους παιχνίδι, και προσπαθούν με κάθε τρόπο να το επανορθώσουν. Χαχ, εγώ παίζω με λίγο πιο επικίνδυνα παιχνίδια βέβαια, πορσελάνινα, ας πούμε. Το πρόβλημα είναι ότι με παίζουν κι αυτά. -_-
Και να πεις ότι δεν έπαιξα και με άλλα παιχνίδια... Κανένα παιχνίδι δεν είναι σαν το πρώτο όμως.
2 σχόλια:
"Όση κόλλα και να βάλεις πάλι ΣΠΑΣΜΕΝΑ θα μείνουν." απ'τις μεγαλύτερες αλήθειες!
σε νιώθω. όσα είπες σε αυτήν τη μικρή ανάρτηση τα βιώνω κάθε μέρα.
υπομονή! θα μου πεις εύκολο να το λες μα πως το κάνεις;! και θα σου πω έχεις απόλυτο δίκιο!
Υπομονή βέβαια! :-) (αλλά ναι πόση υπομονή... -_- ) προς το παρόν ας βρούμε κάτι να απασχολήσουμε το μικρό μας μυαλουδάκι. :3
Δημοσίευση σχολίου