30.12.2012

...will be marked as the day I officially fell in love with Porcupine Tree.

I think the universe purposefully created circumstances in which I never actually got to listen to them... until a certain event occured in my life. And boom! There. Intimacy in its finest and purest form.

χρόνος ο πανδαμάτωρ (;)

I did not count the days or the weeks or the months. Time is an illusion that only makes us pant. I survived because I forgot even the very notion of time.

People assume that time is a strict progression of cause to effect, but actually from a non-linear, non-subjective viewpoint - it's more like a big ball of wibbly wobbly... time-y wimey... stuff. 

They always say time changes things, but you actually have to change them yourself. 

Time is a created thing. To say 'I don't have time,' is like saying, 'I don't want to'. 

Πριν της πεις ότι την αγαπάς, βεβαιώσου ότι δεν είσαι: Καυλωμένος, μεθυσμένος, μοναχικός, απελπισμένος, λυπημένος, θυμωμένος, ή πεινασμένος.

μόνο τώρα καταλαβαίνω πόσο πολύ μπορεί να καταστρέψει κάποιος την ψυχή σου. νιώθω ότι είναι ανεπανόρθωτο τελικά. 

φοβάμαι. μόνο αυτό. 

δεν έχω όρεξη ούτε κωλοδάχτυλο να κάνω. 

So what about the ghosts of the past?

I mean, do they keep chasing you forever? Even if it's rarely-do they? They say that when an experience has been dreadfully painful, you can't just spit it out and forget about it, you gotta keep it inside and move on. Is that true? Hell, does Time really heal all? 
Most probably there will always be some dark pieces in your heart. Like, forever. I came to the conclusion that however horrible these expreriences might be, they really do make you who you are today-a stronger (but often much more incredulous-be that a blessing or a curse) person.

The thing is-I've been struggling to keep them ghosts out of my current close relationships. But whenever you get romantically involved with someone, you inevitably compare some of their traits to that one person who once gave you a pretty hard time when you gracefully offered them your heart on a plate. 

Anyway. I'm pretty optimistic about the future and I think I can cope with having the ghosts around-I won't let them take me away. I have to remember not to feed them. :D

I woke up with a big smile today! おはようございます！＾＿＾

(｡´ ‿｀♡)

Η ομορφιά βρίσκεται εκεί που δεν την περιμένεις.
Ξαφνικά συμβαίνει μια συμπαντική συνάντηση, κι εκεί που όλα είχαν τόνους του γκρι*, εμφανίζονται παντού ουράνια τόξα.

Εσύ έχεις ζήσει ποτέ σε όνειρο στην πραγματική σου ζωή; Στον ξύπνιο σου δηλαδή;

-

Εσύ έχεις ζήσει ποτέ πραγματικά σε ένα όνειρό σου; Στον ύπνο σου δηλαδή;

Τελευταία όλα μου φαίνονται σουρεάλ. Οι καταστάσεις, οι συναντήσεις και οι άνθρωποι. Πολύ συχνά, εδώ και κανένα δίμηνο-τρίμηνο, όταν βρίσκομαι με κάποιον/κάποιους στο ίδιο μέρος, αναγκάζομαι καμιά φορά να αναρωτηθώ για ένα νανοσεκόντ αν όντως βρίσκομαι εκεί. Την ακριβώς επόμενη στιγμή απλά επανέρχομαι στην πραγματικότητα. Ακούγεται πολύ μπερδεμένο ακόμα και για μένα -__-" Αλλά ένιγουεηζ, δεν είναι αυτό το θέμα.

Ποιο είναι το θέμα; Η Δάφνη είναι ευτυχής και προσπαθεί να ανοιχτεί και να μην είναι καχύποπτη προς όλους! Ποιος να το πίστευε.

Βρήκε κι ένα μυαλό σαν το δικό της αλλά πολύ πιο χμμμμμ ανεπτυγμένο θα έλεγα 
(°◡°♡).:｡ εκεί μέσα αυτό το μυαλό έχει όλα όσα ήθελε ποτέ να κάνει αλλά δεν έβρισκε ποτέ κάποιον να της τα εξηγήσει-και ταρατατζούμ! Αφίχθη από το πουθενά.

Σήμερα έζησα ένα όνειρο σε μια σκοτεινή αίθουσα προβολής. Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω γιατί. Ίσως να φταίει και η κούραση.

Α!

Valtari. Αχ βαχ. Εκτός από τον ύπνο που με πήρε σε κάποια φάση, με πήραν και τα ζουμιά 2-3 φορές. Για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά. Κατάρα! Είμαι μια παλιοσυναισθηματική.

υ.γ.: χέρια πλεγμένα. σνιφ

*καμία απολύτως αναφορά στο αηδιαστικό κατασκεύασμα επονομαζόμενο 50 Αποχρώσεις του Γκρι.