Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2012

(。´ ‿`♡)

Η ομορφιά βρίσκεται εκεί που δεν την περιμένεις.
Ξαφνικά συμβαίνει μια συμπαντική συνάντηση, κι εκεί που όλα είχαν τόνους του γκρι*, εμφανίζονται παντού ουράνια τόξα.



Εσύ έχεις ζήσει ποτέ σε όνειρο στην πραγματική σου ζωή; Στον ξύπνιο σου δηλαδή;
-
Εσύ έχεις ζήσει ποτέ πραγματικά σε ένα όνειρό σου; Στον ύπνο σου δηλαδή;


Τελευταία όλα μου φαίνονται σουρεάλ. Οι καταστάσεις, οι συναντήσεις και οι άνθρωποι. Πολύ συχνά, εδώ και κανένα δίμηνο-τρίμηνο, όταν βρίσκομαι με κάποιον/κάποιους στο ίδιο μέρος, αναγκάζομαι καμιά φορά να αναρωτηθώ για ένα νανοσεκόντ αν όντως βρίσκομαι εκεί. Την ακριβώς επόμενη στιγμή απλά επανέρχομαι στην πραγματικότητα. Ακούγεται πολύ μπερδεμένο ακόμα και για μένα -__-" Αλλά ένιγουεηζ, δεν είναι αυτό το θέμα.

Ποιο είναι το θέμα; Η Δάφνη είναι ευτυχής και προσπαθεί να ανοιχτεί και να μην είναι καχύποπτη προς όλους! Ποιος να το πίστευε.

Βρήκε κι ένα μυαλό σαν το δικό της αλλά πολύ πιο χμμμμμ ανεπτυγμένο θα έλεγα 
(°◡°♡).:。 εκεί μέσα αυτό το μυαλό έχει όλα όσα ήθελε ποτέ να κάνει αλλά δεν έβρισκε ποτέ κάποιον να της τα εξηγήσει-και ταρατατζούμ! Αφίχθη από το πουθενά.

Σήμερα έζησα ένα όνειρο σε μια σκοτεινή αίθουσα προβολής. Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω γιατί. Ίσως να φταίει και η κούραση.

Α!

Valtari. Αχ βαχ. Εκτός από τον ύπνο που με πήρε σε κάποια φάση, με πήραν και τα ζουμιά 2-3 φορές. Για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά. Κατάρα! Είμαι μια παλιοσυναισθηματική.

υ.γ.: χέρια πλεγμένα. σνιφ

*καμία απολύτως αναφορά στο αηδιαστικό κατασκεύασμα επονομαζόμενο 50 Αποχρώσεις του Γκρι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: