όταν μεγαλώσω

θα έχω ένα δωμάτιο με τοίχους μπλε, βαθύ, και έπιπλα από σκούρο ξύλο.
θα έχω μια βιβλιοθήκη που θα έχει ντουλάπι με τζάμι και ράντομ ράφια στον τοίχο να βάζω τα κόμικς μου.
θα κάτσω μια βδομάδα να ζωγραφίζω susuwatari στον ένα τοίχο, να τον χαίρομαι.
θα φτιάξω επιτέλους ένα τοίχο σωστά με φωτογραφίες. και θα έχω φωτογραφίες δικές σου, άλλων φίλων, άνιμε, κανένα Γιούαν Μακγκρέγκορ, τα αγαπημένα μου κλικ, ζωγραφιές μου, κανα αυτοκόλλητο tumblr, και ό,τι άλλη μαλακία προκύψει.
θα έχω γαμηστερά ηχεία για να πρήζω τους γείτονες.
θα έχω τις πιο όμορφες αφίσες του κόσμου.
θα έχω φωτάκια κρεμασμένα παντού, και 3 διαφορετικά ζευγάρια παντόφλες. αυτά τα τεράστια χνουδωτά. θα έχω κι ένα τεράστιο πουφ. και μια γωνιά μόνο μαξιλάρια να κάθομαι να διαβάζω το βιβλίο μου και να ακούω χίπστερ καψούρικη μουσική.

θα έχω ένα φίδι που θα το λένε Ψεπολίνα, ένα γάτο που θα το λένε Θορ (κι άλλον ένα που θα το λένε Άγγελο) κι ένα ρακούν.

θα έχω πτυχίο γραφίστα και θα είμαι γαμάτη και θα κάνω και μεταπτυχιακό στην Οπτική Επικοινωνία.

θα πάω στη Βενετία και στο Μπέργκεν ξανά και θα απολαύσω όσα φαγιά και καφέδες και όσους ανθρώπους θέλω.

θα πάω στην Ιαπωνία με couchsurfing.

θα τρώω αυγά 2 φορές την εβδομάδα, δημητριακά 4, φρυγανιές μία και καμιά φορά θα κάνω κρέπες ή φρεντς τόουστ.

θα αποκτήσω όλη τη συλλογή του Μουρακάμι και θα την έχω σε περίοπτη θέση. θα έχω κι ένα ράφι με βιβλία του Έκο και του Μπαρτ και σημειολογίες και τα σχετικά. και βιβλία με όμορφα αρχιτεκτονήματα.

θα στήσω ένα dartboard σαν αυτό της Πάτρας για να βάζω οποιανού τη φωτογραφία θέλω στο κέντρο.

θα παίρνω το καράβι καμιά φορά να πηγαίνω με την Τάνια στην Αίγινα. ή μόνη στο Αγκίστρι. χειμώνα καλοκαίρι.

αααλλά θα συνεχίσω να κολλάω παντού αυτοκόλλητα, να βάζω παντού κορδέλες, να γκρινιάζω, να βοηθάω με όποιο τρόπο μπορώ όποιον μπορώ, να κάνω ατέλειωτες συλλογές, να φοράω περίεργες κάλτσες, να παίζω με λέγκο, να βγάζω φωτογραφίες, να πίνω βότκα και να κλαίω όταν μεθάω, να απαρνιέμαι τις μπάμιες, να φτιάχνω σοκολατένιες μπουκιές, να νιαουρίζω, να κάνω χειροποίητα δώρα στους αγαπημένους, να γελάω σα χάχας με (ηλίθια) αστεία, να φοράω ό,τι να'ναι, να αφήνω τα μαλλιά μου να στεγνώσουν φυσικά, να βγαίνω στη βροχή χωρίς ομπρέλα, να παραπονιέμαι ότι είμαι άρρωστη όταν τρέχει η μύτη μου, να επιμένω ότι έχω δίκιο, να χάνομαι στην ίδια μου την πόλη.

note to self: Δεν υπάρχουν όνειρα, υπάρχουν στόχοι.