Κέικ, ρούχα, τα μάτια σου [Ημέρα Πρώτη]

Αν είναι να κάνεις αρνητικό σχόλιο μη το διαβάσεις, εσύ, Χ τυχαίε αναγνώστη. Μ'έπιασες; Είναι το μπλογκ μου και γράφω ό,τι θέλω. Ή μάλλον, είναι το ίντερνετ, αυτό το μεγάλο μπουρδέλο, όπου ο καθένας γράφει το μακρύ του και το κοντό του, οπότε άντε από κει που'ρθες.

Σήμερα έφαγα τούρτα απ'το Cake. Ήμουν στη στάση στην Αβάνα και ήθελα να πάρω λεωφορείο να τη φάω στο Πάρκο, αλλά δεν κρατιόμουνα και έφαγα τη μισή στη στάση. Ήταν τόσο τέλεια αλλά γαμώ είχε μια πικρή γεύση... 

Σήμερα πήγα στο παζάρι στο Θησείο μετά από χρόνια. Είχε ωραία πράγματα, αλλά δεν είχα όρεξη να πάρω τίποτα. Εννοείται. Μουρτζούφλα. Και πήγα και σ'εκείνο το σημείο, ξέρεις. Το γνωστό. Είχε ωραία μέρα πάντως:

Σήμερα ασυναίσθητα φόρεσα το πρωί πριν φύγω τα ρούχα που φορούσα την πρώτη φορά που φασωθήκαμε. (ναι ρε φίλε τα θυμάμαι έχεις κανα πρόβλημα) Όταν το συνειδητοποίησα έβαλα τα κλάματα. Και κάθισα σ'ένα παγκάκι κι έφαγα την υπόλοιπη τούρτα.

Σήμερα δεν έκλαψα πολύ γιατί έκανα πολλή δουλειά. Το να είσαι με άλλους, γαμάτους ανθρώπους στο ίδιο δωμάτιο είναι ψυχοθεραπευτικό.

Ή μάλλον, καλύπτει αυτό το κενό.

Σήμερα δεν άντεξα κι έκλαιγα στο δρόμο για το σπίτι.
Σήμερα...

Σήμερα ρε μαλάκα, ναι σήμερα. Μου λείπουν τα μάτια σου.
Κιόλας; Ναι ρε γαμώτο. Ναι.

Σήμερα ρε πούστη μου έβλεπα ζευγάρια. Και κάτι πάθαινα.
Δε θα μιλήσω γράψω άλλο.

Γεια.