Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011

Χάος

Μια μέρα να το θυμηθείς, θα’μαστε σ’ένα δωμάτιο χωρίς φως,
θα μου κρατάς το χέρι και θα κοιτάμε έξω το χάος 

Δεν είναι κακό να θέλω να μείνουμε για πάντα μαζί ε;

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Με βάζεις σε πειρασμό να σου αφηγηθώ μια ιστορία για την ομορφιά του εφήμερου. Και την εγωιστική ύπαρξη του "πάντα" που κάθεται πάνω στον χρόνο και δεν αφήνει κανέναν άλλο να κάτσει. Όπως την είχα αφηγηθεί κάποτε. Αλλά επειδή ο χρόνος είναι πάντα ίδιος, αλλά εμείς αλλάζουμε. Ίσως μια μέρα που θα είσαι στα ΤΕΙ να στην αφηγηθώ και μετά να την ανεβάσω εκ'νέου στο blog μου με νέες προσθήκες και αναθεωρημένες απόψεις.

Είναι η ζωή σου και τελειώνει ένα λεπτό την φορά.

Perinio είπε...

Τι τράβηξε το τυπάκι στην φωτογραφία όμως !!!

Δάφνη Ρακούν είπε...

O @themadinme στάζει σοφία :Ο
Σε παρακαλώ, πες μου!

@Perinio είναι .gif!! Αλλά δεν κουνιέται εδώ γαμώτο..Ισχύει όμως-και ως φωτογραφία είναι άψογο^^

quaintrelle dandy είπε...

τώρα εγώ είμαι πολύ μπερδεμένη. Διότι από τη μία σκέφτομαι από μέσα μου "για πάντα για πάντα για πάντα θέλω θέλω θέλω", αλλά από την άλλη μόλις το σκεφτώ παραπάνω ή μόλις το υπονοήσει ο άλλος αρχίζουν οι φρίκες: πώς για πάνα; ο έρωτας θ αγίνει αγάπη ή συνήθεια και μετά τι; μόνον αυτός ο σύντροφος από δω και πέρα. σύμφωνοι. Και σεξ; Αλλού ποτέ ξανά; Είναι μεγάλες αποφάσεις αυτές κι εσύ ευτυχώς πολύ νέα ακόμη :) Μ' αρέσει να σε διαβάζω.

Δάφνη Ρακούν είπε...

Αμέ! Αυτά σκέφτομαι κι εγώ.. έλα ντε.
Αυτό που με τρομάζει είναι το έρωτας->αγάπη->ΣΥΝΗΘΕΙΑ. Θα φτάσουμε να μην αντέχουμε ο ένας τον άλλον;

--Ω, εμ.. ευχαριστώ! :)))